کمک های اولیه و احیا قلبی ریوی برای همه:

این مطالب از سایت دانشگاه مشهد قابل دانلود است:

http://www.mums.ac.ir/shares/hasheminejad/sahabir1/slides/First%20%20%20Aid%20%201.pps
http://www.mums.ac.ir/shares/hasheminejad/sahabir1/slides/First%20%20%20Aid%202.pps
http://www.mums.ac.ir/shares/hasheminejad/sahabir1/slides/First%20Aid%203.pps
http://www.mums.ac.ir/shares/hasheminejad/sahabir1/slides/First%20%20Aid%20%204.pps
http://www.mums.ac.ir/shares/hasheminejad/sahabir1/slides/First%20Aid%205.pps
http://www.mums.ac.ir/shares/hasheminejad/sahabir1/slides/First%20Aid%206.pps
http://www.mums.ac.ir/shares/hasheminejad/sahabir1/slides/First%20Aid%207.pps
http://www.mums.ac.ir/shares/hasheminejad/sahabir1/slides/CPCR.pps
http://www.mums.ac.ir/shares/hasheminejad/sahabir1/slides/Basic%20Life%20Support%20in%20Adult.pps

آموزش تفسیر نتایج آزمایشات تیروئید- چربی خون-کبد برای همه:

http://up.shamsipour-ac.ir/uploads/files/1391/aban/IBS.pdf
http://up.shamsipour-ac.ir/uploads/files/1391/aban/tafsire-azemayeshate.rar

از این سایت می توانید کلیپ های آموزشی دکتر سلام را دانلود کنید. لازم به ذکر است که مطالب این کلیپ ها هم مورد نیاز پرسنل پزشکی است و هم به درد افراد غیر متخصص می خورد:

http://healthtube.ir/

به امید اینکه برای همه مفید باشد.

درباره ایدز:                        http://file.20upload.com/download-6585-1280478308-4b06be00084e71f2bfa2b6ae6a430ff8

در باره جراحی قلب باز:        http://file.20upload.com/download-6587-1280478644-bc1cbe5b4071d2c6168aee1d9a4cc6e3.pdf 

اگر مطالب جالب و مفید در باره بهداشت و سلامت و پزشکی را میخواهید لینک زیر را ببینیند:

http://vista.ir/?view=pdf

 

مطالبی جالب از قبیل مطلب زیر را در وبلاگ زیر ببینید:

http://drsolatnia.blogfa.com/8504.aspx

فتق یا هرنی زمانی اتفاق می افتد که قسمتی از بدن از طریق شکاف یا باز شدگی به داخل قسمت دیگر بود. اگر چه فتق به صورت تئوری میتواند هر جای بدن اتفاق افتد، اغلب در محوطه شکم است. این شامل فتق هیاتال نیز میشود- همچنین به نام فتق دیافراگمی نیز شناخته میشود- که در یک باز شدگی در پرده دیافراگم ایجاد میشود جایی که لوله غذایی (مری) به معده متصل می گردد.

 

اغلب فتق های هیاتال کوچک ایجاد مشکلی نمی کنند،و شما ممکن است ندانید این گونه فتق را دارید تا زمانی که پزشک آن را پیدا کند آن هم زمانی که شما را برای مشکلات دیگری بررسی می کند.اما یک فتق بزرگ هیاتال اجازه به غذا و اسید برای برگشت به مری را میدهد، و منجر به درد سینه (صدری) و سوزش میشود. اقدامات مراقبت های فردی یا داروها معمولا این نشانه ها را تخفیف میدهند، اگر چه فتق های خیلی بزرگ هیاتال اغلب اوقات احتیاج به جراحی ترمیمی دارند.

 

علائم و نشانه ها

 

اغلب فتق های کوچک هیاتال ایجاد مشکلی نمی کنند، اما فتق های بزرگ ایجاد مشکلاتی مانند سوزش معده، آروغ زدن یا درد قفسه سینه در زمانی که اسید به داخل لوله مری بازگشت می کند. این علائم و نشانه ها تمایل به بدتر شدن دارند زمانی که شما به جلو خم میشوید، در حال کشش یا بلند کردن اجسام سنگین یا خوابیده هستید، و همچنین میتوانند در زمان حاملگی بدتر شوند.

 

در موارد نادر، قسمتی از معده که به داخل فضای قفسه سینه کشیده شده ممکن است بچرخد و جریان خون آن قطع گردد، و منجر به:

 

-          درد شدی قفسه سینه

-          مشکل در بلع

-          انسداد مری

 

علل

 

حفره شکمی و سینه به وسیله دیافراگم از هم جدا می گردد- ماهیچه بزرگ گنبدی شکل که مسئول قسمت خوبی از تنفس است. مری از طریق یک مدخل در دیافراگم به معده متصل می گردد.فتق هیاتال زمانی اتفاق می افتد که بافت ماهیچه ای احاطه کننده این مدخل ضعیف شده و قسمت بالای معده به داخل قفسه سینه از طریق دیافراگم کشیده میشود. هر چیزی که فشار زیاد بر شکم شما وارد کند- از جمله سرفه های شدید و دائم یا استفراغ، حاملگی، زور زدن در توالت یا بلند کردن اجسام سنگین – میتوانند در ارتباط با فتق هیاتال باشند.

 

فتق هیاتال میتواند علت برگشت مواد از معده به مری باشد. این وقتی اتفاق می افتد که فتق به آرامی به طرف دریچه پایینی مری جابجا شود، یک دسته ماهیچه در اطراف انتهای مری.

 

به طور معمول، دیافراگم با دریچه مری به معده در یک ردیف قرار دارد، که شل شده و در زمان بلع اجازه به مایعات و غذا میدهد که وارد معده شود.دیافراگم از این دریچه حمایت و بر آن فشار میگذارد که آن را بسته نگه دارد در زمانی که شما در حال بلع هستید. اما یک فتق هیاتال دریچه بالای دیافراگم را افزایش داده ، و فشار را بر دریچه کاهش میدهد. این موجب می شود که دریچه در زمان غلط باز شده و اجازه به اسیدهای معده می دهد که به داخل مری سرازیر شود.

 

فتق هیاتال همچنین می تواند علت سوزش معده باشد اگر که قسمت فتق شده معده به منبعی از اسید معده تبدیل گردد، که به راحتی میتواند به داخل مری ریخته شود.

 

زمانی که نیاز به توصیه های پزشکی است

 

خیلی از افراد در می یابند که فتق هیاتال دارند وقتی که پزشک خود را ملاقات کرده و در باره سوزش معده می گویند. اغلب موارد سوزش معده موقتی و ملایم است. اما اگر نشانه های شما ، شدید و اغلب اوقات وجود دارد، و یا همراه با سرفه ، خس خس، آسم، یک گلودرد، مشکل در بلع یا درد سینه است با پزشک خود تماس بگیرید.

 

اگر شما می دانید که یک فتق بزرگ هیاتال دارید و دچار دردهای شدید سینه ای، مشکل در تنفس یا بلع سخت هستید، در جستجوی مراقبت های هر چه سریعتر پزشکی باشید.

 

غربالگری و تشخیص

 

پزشک شما ممکن است کشف کند که شما دارای فتق هیاتال هستید زمانی که تلاش برای مشخص کردن علت سوزش معده یا سینه یا دردهای بالای شکمی است. در این موارد احتمالا به وسیله یکی از این شیوه ها یافته میشود:

 

-          عکس برداری با باریم. در این روش تشخیصی، شما یک مایع گچی سفید که حاوی باریم است و قسمت بالای دستگاه گوارش را می پوشاند را می نوشید. این روش یک تصویر واضح از مری ، معده و قسمت بالای روده کوچک را (اثنی عشر) را در فیلم رادیوگرافی نشان میدهد. این رادیوگرافی مشخص میکند که آیا قسمتی از محتویات معده به داخل مری برگشته است.

-          اندوسکوپی. در این شیوه پزشک لوله ای باریک، خم شونده مهیا شده به وسیله نور و سیستم دوربین ویدئو می باشد(اندوسکوپ) که از طریق حلق به پایین رفته و وارد مری شده و بعد معده و برای هر گونه التهاب چک می کنیم . این نه تنها کمک به تشخیص فتق هیاتال میکند، بلکه حساس ترین راه برای چک کردن صدمه به مری شما به خاطر برگشت اسید است.

 

عوارض

 

برخی از فتق های بزرگ هیاتال ایجاد سایش میکنند که منجر به زخم هایی در قسمت بالای معده میگردد. اگر شدید باشد، این زخم ها میتواند خونریزی داده و موجب کم خونی کمبود آهن به دلیل خونریزی مزمن گردد.

 

دیگر فتق ها آنقدر بزرگ شده که یک سوم یا بیشتر معده به داخل دیافراگم کشیده شده و فشار زیادی را بر دیافراگم و ریه ها میگذارد. و گاهی از اوقات ، قسمتی از معده که به داخل قفسه سینه کشیده شده چرخیده و جریان خون را به بقیه معده قطع می کند، و ایجاد درد شید قفسه سینه و اشکال در بلع میکند. اگر چنین اتفاقی بیافتد، بدون تاخیر پزشک خود را ملاقات کنید. شما ممکن است احتیاج به جراحی فوری ترمیمی فتق داشته باشید.

 

شایعترین عارضه فتق هیاتال بازگشت اسید از معده به مری استGERD . زمانی فکر می کردند که فتق هیاتال علت اغلب موارد GERD  است اکنون پزشکان اعتقاد بر این دارند که فقط فتق های بزرگ نقش دارند. GERD  های مکرر می تواند منجر به عوارض شوند از جمله:

 

-          اشکال در بلع.برگشت اسید به مری شما می تواند موجب التهاب و زخم شود. این موجب تنگ شدن مری میگردد، و بلع را سخت می کند. 

-          مری سنجاقیBarrettes esophagus . گاهگاهی، افراد با برگشت مواد به مری دچار مری سنجاقی یا بارتز به علت در معرض اسید قرار گرفتن طولانی مدت و مکرر با اسید معده دچار میگردند. در این وضعیت، سلولها شبیه به آنچه در معده است در پایین مری شکل میگیرد. اگر شما مری بارتز دارید، شما در شانس بیشتری برای سرطان مری قرار دارید. پزشکی که متخصص در مشکلات معده و روده است به شما توصیه های خواهد کرد و بهترین راه را برای کاهش شانس این خطر نشان خواهد داد.

-          سرطان مری. اغلب افراد با مری بارتز به سرطان مری تبدیل نمی شوند، اما برای آنها که چنین اتفاق می افتد، پیش آگهی بدی دارد. یک تومر مری بلع را به صورت فزاینده ای مشکل میکندو برای برخی افراد، در نهایت غیر ممکن می سازد.

 

درمان

 

اگر شما هیچگونه علائم و نشانه هایی از فتق هیاتال نداشته باشید- و بیشتر افراد ندارند- شما احتمالا به هیچ درمانی نیاز ندارید.اما اگر شما مکررا دچار برگشت مواد به مری میشوید، شما با تغییرات کمی در شیوه زندگی خود راحت می شوید. اگر دچار اضافه وزن می باشید، از دست دادن وزن به تنهایی شما را از نشانه ها راحت میکند.

 

داروها

 

اگر تغییر در شیوه زندگی و کاهش وزن موثر واقع نشد، برخی داروها ممکن است کمک به بهتر شدن نشانه ها کنند. آنها شامل:

 

-          آنتی اسیدها. آنتی اسیدها پیشخوانی مانند (Maalox, Mylanta,Tums) میتوانند اسید مری را خنثی کرده و شما را از سوزش معده رها کنند. به خاطر بسپارید که این داروها سوزش معده را علاج نمی کنند- آنها در واقع نشانه ها را از بین می برند. وقتی که شما آنتی اسیدها را متوقف می کنید ، نشانه های شما بر میگردد.

-          H-2 blockers . این داروها میزان ترشح اسید را به وسیله بلوک کردن گیرنده های هیستامین کم می کنند. آنها شامل فاموتدین، سایمتدین، رانیتدین و نیزاتدین می باشند که به صورت داروهای پیشخوانی در دسترس می باشند. اگر شما سوزش معده یا مری شدید دارید ، پزشک شما ممکن است مقدار بالا تری از بلوک کننده های H-2  را تجویز کند. بهتر است این داروها را قبل از غذا مصرف کرد. شما همچنین می توانید بعد از شروع نشانه ها آنها را مصرف کنید ولی 30 دقیقه طول میکشد تا اثر خود را بگذارد. پزشک شما ممکن است یک بلوک کننده اسید را برای چند ماه توصیه کند، یا حتی بیشتر. گاهی شما ممکن است اثرات جانبی آنها را تجربه کنید، مانند تغییرات در روده، خشکی دهان، گیجی یا خواب آلودگی. بعلاوه ، این داروهای بلوک کننده H-2 نباید با برخی داروهای دیگر استفاده کرد به خاطر تداخل دارویی شدید آنها. اگر شما از یک داروی بلوک کننده اسید استفاده می کنید و همچنین داروهای دیگر را نیز مصرف می نمایید ، با پزشک خود یا یک داروساز در مورد تداخلات دارویی صحبت کنید.

-          متوقف کننده های پمپ پروتون(PPIs) . این داروها- که شامل لانزو پرازول (Prevacid) ، پانتوپرازول، ریبپرازول، امپرازول، ازومپرازول هستند- داروهای بسیار موثری برای درمان برگشت اسید از معده به مری هستند. آنها تولید اسید را متوقف کرده و زمان لازم را در اختیار بافت صدمه دیده مری میگذارند تا ترمیم شود. استفاده از آنها راحت نیز می باشد چون شما روزی یک بار مصرف می کنید. ولی از سایر داروهای دیگر بسیار گرانتر می باشند. متوقف کننده های پمپ پروتون عموما بی خطر و خوب تحمل می شوند، حتی برای درمان طولانی مدت. برای جلوگیری از اثرات جانبی احتمالی مانند دردهای شکمی و معده، اسهال یا سردرد، پزشک مقدار کمتری از دارو را تجویز میکند. با پزشک یا داروساز در مورد تداخلات دارویی در صورتی که داروهای دیگری را نیز مصرف می کنید صحبت کنید.

 

جراحی ترمیمی

 

تعداد کمی از افراد با فتق هیاتال ممکن است نیاز به جراحی داشته باشند. این معمولا زمانی در نظر گرفته میشود که داروها و تغییر در شیوه زندگی برای رهایی از نشانه های شدید بیماری شکست بخورد، یا اگر شما دچار عوارضی مانند خونریزی مزمن یا تنگی یا انسداد مری هستید . فتق های هیاتال بزرگ همچنین ممکن است نیاز به نیاز به تعمیر داشته باشند اگر موجب نشانه هایی مانند تنگی نفس ، اشکال در تنفس یا بلع، یا درد سینه شوند.

 

جراحی برای فتق هیاتال شامل کشیدن معده به پایین و بداخل حفره شکمی است و تنگ تر گردن مدخل دیافراگم، یا باز سازی دریچه مری ضعیف شده. در برخی موارد این به وسیله یک برش بر سینه (تراکوتومی) یا شکم(لاپاراتومی) انجام میگردد. در موارد دیگر، جراح ممکن است وسایلی رابا دوربین و نور به داخل شکم بفرستد. و جراحی در حالی صورت میگرد که جراح با این وسایل تصویر را بر مانیتور می بیند(جراحی لاپاراسکوپی).

 

جراحی لاپاراسکوپی عمدتا درد کمتر و جای زخم کمتری و نیاز به ماندن در بیمارستان نسبت به انواع دیگر جراحی کمتری دارد، ولی برای هر فردی مناسب نمی باشد و ممکن است خطر صدمه به عروق خونی و اعصاب به میزان بیشتری باشد. فتق ها معمولا به وسیله این اعمال جراحی بهبودی می یابند تا اینکه به وسیله عمل جراحی باز ، اما استفاده از یک تکه شبکه ای از پلی تتترا فلورو اتیلن در خلال لاپاراسکوپی میتواند شانس بازگشت را کم کند.

 

مراقبت های فردی

 

تنوعی از تغییرات شیوه زندگی می تواند کمک به به راحت شدن از بازگشت به مری شود که ممکن است همراه با فتق هیاتال باشد. بعضی یا همه این اقدامات ممکن است کمک کننده باشند:

 

-          خوردن غذای کم. غذای زیاد میتواند معده شما را متسع کند، و آن را به سمت قفسه سینه شما هل بدهد.

 

-          پرهیز از غذاهای مشکل ساز و الکل. سعی بر پرهیز از الکل ، نوشیدنی های کافئین دار، شکلات، پیاز، غذاهای ادویه دار، نعنا و غذاهای فلفل دار داشته باشید- همه اینها تولید اسید معده را افزایش داده و دریچه مری را شل میکنند. حتی قهوه های بدون کافئین می تواند برای یک مری ملتهب تحریک کننده باشد. همچنین استفاده از مرکبات و غذاهای تهیه شده از گوجه فرنگی را محدود کنید. آنها اسیدی هستند و می توانند مری را تحریک یا ملتهب کنند.

 

 

-          غذاهای چرب را محدود کنید. غذاهای چرب دریچه مری را شل میکنند و تخلیه معده را به تاخیر میاندازند، و زمان بازگشت اسید به مری را افزایش میدهند.

 

-          برخاستن بعد از خوردن غذا. حداقل 3 ساعت صبر کنید و بعد به رختخواب بروید یا چرت نیمروز بزنید. وقتی که بیشتر غذاها از معده به داخل روده کوچک تخلیه شد، بنابراین نمی توانند به داخل مری برگردد. خوردن یک شام شبانه تولید اسید را تحریک میکند و بیشتر آن موجب بازگشت اسید میشود.

 

 

-          بلافاصله بعد از غذا خوردن ورزش نکنید. سعی کنید که تا 2 الی 3 ساعت خود را درگیر فعالیت های شدید نکنید، ورزش های کوچک مانند پیاده روی خوب است.

 

-          کاهش وزن. اگر شما دچار اضافه وزن می باشید، لاغر شدن کمک به شما در برداشتن فشار از روی معده میکند. این ممکن است مهمترین کاری باشد که شما می توانید انجام دهید تا نشانه های خود را کاهش دهید.

 

 

-          توقف سیگار کشیدن. سیگار کشیدن بازگشت اسید به مری را افزایش میدهد و بزاق را خشک می کند. بزاق کمک به حفاظت از مری شما در مقابل اسید معده میکند.

 

-          دوری کردن از داروها، در صورت امکان. داروهایی که باید از آنها دوری کرد شامل بلوک کننده های کانال کلسیمی، مانند دیلتیازیم، آنتی بیوتیک هایی مانند تتراسیکلین، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی، مانند آسپیرین، ایبوپروفن و ناپروکسن، کنیدین، تئوفیلین، خواب آورها و آرامبخش ها، و آلندرونات. اگر شما هر یک از این داروها استفاده میکنید و از سوزش معده رنج می برید، به پزشک خود بگویید. شما ممکن است داروهای دیگری را جایگزین کنید.

 

 

-          سر تخت خود را بالاتر ببرید. اگر شما سر خت خود را 6 تا 9 اینچ بالاتر ببرید، جاذبه کمک به جلوگیری از ورود اسید به مری در زمان خواب خواهد شد. استفاده از یک تکه ابر برای بالا بردن بالشت نیز کمک کننده است. سعی بر استفاده از متکا نداشته باشید، که موجب افزایش فشار بر شکم شما میگردد.

 

-          از لباس های تنگ پرهیز کنید. آنها فشار بر شکم شما می آورند.

 

 

-          زمان کافی را برای استراحت قرار دهید. وقتی که شما دچار تنش می باشید، هضم آهسته میگردد، و در نتیجه بازگشت اسید بدتر می شود. شیوه های راحت سازی و شل کردن بدن مانند تنفس عمیق، مدیتیشن، یا یوگا ممکن است کمک به کم کردن بازگشت اسید کند.

MayoClinic

 

در لینک زیر مطالب جالبی در یاره سونو گرافی، عکسبرداری، بیماریهای قلبی را گوش دهید:

 http://www.tebyan.net/index.aspx?PID=77644&PageSize=10&CATEGORYID=4794&PageIndex=44

این مطلب اموزشی از وب لاگ دانشجویان پرستاری دانشگاه بقیه الله را برای آگاهی بیماران تقدیم می کنم، برای استفاده بیشتر به لینک مراجعه نمایید:

واریکوسل چیست؟

واریکوسل یک بیماری عروقی است که مربوط به وریدها(سیاهرگ ها)یی است که در کیسه بیضه وجود دارد. در این نوع بیماری وریدها که خون را به قلب باز می گردانند گشاد شده(واریسی می شوند) و دچار پیچ خوردگی می شوند و در نتیجه اختلال در وضعیت جریان خون رخ می دهد که علت آن مشخص نیست ولی بیشتر مربوط به فشار خون در وریدها و اختلال در دریچه لانه کبوتری وریدها می شود. شیوع آن زیر ۱۰ سال نادر است ولی در بالغین جوان ۱۵% و در مردان نابارور ۲۰ تا ۴۰% میباشد. ۹۰% موارد طرف چپ و در ۱۰% موارد دو طرفه است.

تشخیص:

تشخیص واریکوسل به دو صورت است: یکی به صورت خودآزمایی که در آن خود فرد به این خودآزمایی دست می زند و بدین صورت است که این وریدها را به وسیله دو انگشت اشاره و شست لمس می شود و مکان آن بالاتر از خود بیضه و قرار دادن کیسه بیضه بین دو انگشت و حتما به صورت ایستاده است. در این حالت منظره شبیه کیسه پر از کرم لمس می شود( در موارد شدید حتی به صورت ظاهری دیده می شود.)

روش دوم سونوگرافی است این روش یک روش مطمئن در تشخیص واریکوسل است که حتی موارد خفیف آن را نیز نمایش می دهد.

درجه بندی واریکوسل

بر حسب شدت بیماری (هر چه عروق گشادتر شده باشد) به گرید ۱و۲و۳  تقسیم می شود که نوع سه آن شدیدترین است که حتما باید جراحی شود.

گرید ۱: وریدها در حالت ایستاده قابل مشاهده اند.
گرید ۲: وریدها در حالت ایستاده قابل لمس میباشند.
گرید ۳: وریدها هنگام زور زدن قابل لمس میباشند.

واریکوسل ساب کلینیکال: که با معاینه قابل لمس نیستند ولی با سونوگرافی تشخیص داده می شود.

افرادی که دارای واریکوسل گرید ۳ از نظر قانون نظام وظیفه از خدمت سربازی معاف می شوند.

پیش اگهی:

این بیماری یکی از علت های عقیمی در مردان می باشد. بدین صورت که دمای بیضه باید حدود ۳ درجه خنک تر از بدن باشد و به علت گشاد شدن عروق در آن محل سبب گرم شدن بیضه و تحلیل رفتن آن می شود و از قوام و اندازه آن کاسته می شود. همچنین سبب کاهش تحرک و کاهش تعداد و افزایش مرگ اسپرم ها می شود. واریکوسل شایعترین علت قابل اصلاح ناباروری در مردان میباشد. علت ایجاد ان اختلال در تخلیه وریدی یا نارسایی دریچه های وریدی بیضه است. نظریه های مکانیسم آسیب بیضه ها عبارتند از: افزایش دمای بیضه ها یا کاهش جریان خون و اکسیژن رسانی یا انتقال مواد و متابولیتهای کلیه ها و غدد فوق کلیه به بیضه ها و ...
واریکوسل میتواند باعث کاهش رشد بیضه گردد. همچنین با اثر بر اسپرمها باعث کاهش حرکت و تعداد انها و تغییر مورفولوژی(شکل ظاهری) انها خواهد شد.

درمان:

درمان واریکوسل جراحی است بدین صورت که کمی بالاتر از ناحیه تناسلی برشی می دهند و آن ورید را قطع می کنند و آن ورید به مرور تحلیل می رود و واریکوسل از بین می برد(شش ماه)

در این نوع جراحی احتمال عود بین ۵ تا ۲۵ درصد است.

 

اکثر افراد توانایی جنسی را بین ۹۰ تا روز تا ۲ سال باز می یابند.واریکوسل

فایل زیر درباره آلرژی و بیماریهای تنفسی برای همه از سایت ویستا دریافت شده است:

http://uploading.com/files/bacdc523/alergy%2Bva%2Btanafos.pdf/

فایل زیر حاوی مطالبی سود مند درباره تغذیه کودکان است:

http://uploading.com/files/49ebfam4/koodak%2Bva%2Btaghziye.pdf/

این فایل نیز درباره بیماریهای کودکان اطلاعات عمومی خوبی را به بیماران و دیگران می دهد:

http://uploading.com/files/8cfm9575/koodak.pdf/

 این یکی درباره بیماریهای اعصاب و الزایمر است:

http://uploading.com/files/cf9bam11/asab.pdf/

 این مطلب هم درباره سیستم گوارشی و بیماریهای ان است:

http://uploading.com/files/6efa41ma/Health-No.9-DigestiveSystem_2.pdf/

 

 

 

این لینک حاوی مطالبی درباره سرطان رکتوم است ببینید:

http://www.qudsdaily.com/archive/1385/html/10/1385-10-04/page28.html

گفتگو با دكتر نادر ميثاق، جراح عمومي؛ بدخيمي هاي گوارشي؛ پنهان و مزمن

نازيلا پوراصفهاني
هيچ وقت اسم «كانسر» به گوشتان خورده؟ همان بيماري كه مردم با نگراني از آن صحبت مي كنند و با تأسف سر خود را تكان مي دهند.

براي آگاهي شما گفتگويي را با دكتر نادر ميثاق، متخصص جراح عمومي و عضو جامعه جراحان ايران درباره بدخيمي هاي گوارشي انجام داده ايم كه خواندن آن خالي از لطف نيست:





آقاي دكتر، به عنوان يك جراح، شما وقتي كه نام «كانسر» را مي شنويد، چه احساسي داريد؟
«كانسر» همان «سرطان» است و با توجه به خصوصيات آن كه تهاجم موضعي و سيستميك دارد، به «خرچنگ» تشبيه مي شود.

موضوع گفتگوي ما «كانسرهاي دستگاه گوارش» است، حال بفرماييد شايعترين كانسر دستگاه گوارش در ايران مربوط به كدام قسمت است؟
كانسرهاي كولون و ركتوم شايعترين كانسر دستگاه گوارش در همه دنيا و از جمله ايران است.
اين كانسر دومين علت مرگ و مير در خانمها بعد از كانسر سينه و در آقايان بعد از كانسر ريه، پروستات به عنوان سومين عامل مرگ و مير ناشي از كانسر است. كولون انتهايي ترين قسمت دستگاه گوارش است و حدود  150  تا  200  سانتي متر طول دارد و وظيفه آن تغليظ مواد دفعي و تنظيم دفع سمومي مانند آمونياك است.

بيماران مبتلا به كانسر كولون و ركتوم بيشتر با چه علائمي به شما مراجعه مي كنند؟
تظاهرات باليني اين كانسر واضح و تيپيك است، به طوري كه، آگاهي مردم از اين علايم مي تواند سبب مراجعه سريع تر آنان به پزشك شود و به درمانشان كمك كند.




يكي از علائم مبتلا شدن به اين كانسر كم خوني هاي توجيه نشده بخصوص كم خوني فقر آهن در افراد بالغ و در خانمهايي است كه در سن يائسگي هستند و مي تواند نشانه اي از تومورهاي كولون سمت راست باشد؛ زيرا كولون سمت راست خونريزي هاي مخفي مي دهد كه خود بيمار هم متوجه نمي شود، هر چند به طور نادر خونريزي هاي وسيع هم مشاهده شده است.
همچنين با تغيير در وضعيت اجابت مزاج بيمار به عنوان مثال اسهالهاي متناوب و يا يبوستهاي توجيه نشده و يا اسهال و يبوست متناوب به صورت حاد، مي توان به كانسر كولون چپ مشكوك شد.
از علايم غير تيپيك كولون و ركتوم مي توان به موارد زير اشاره كرد:
بيمار با علايم اورژانس مراجعه مي كند؛ مثلاً 10 تا 15 درصد افراد مبتلا به كانسر با علايم انسداد حاد كولون مراجعه مي كنند؛ يعني درد، اتساع شكم و استفراغ.
- پرفوراسيون (سوراخ شدن) ديواره كولون بر اثر تهاجم كانسر كه مي تواند سبب آبسه هاي شكم و يا فيستولهايي بين دستگاه گوارش و ارگانهاي مجاور مثانه و رحم شود.
در اين صورت شما دفع گاز و مدفوع همراه با دفع ادرار را خواهيد داشت و يا بي اختياري دفع گاز و مدفوع از دستگاه ژنيتال خارجي كه در خانمها نيز گاهي مشاهده مي شود.
گاهي كانسر كولون و ركتوم منجر به عوارض التهابي و يا عفوني داخل شكم مي شود و زماني كه تومور به ديواره شكم نفوذ مي كند در خلف صفاق و فضاي رتروپريتوئن سبب آبسه هايي مي گردد كه اين آبسه ها به بيرون سر باز مي كند و يا حتي عامل فيستول هاي پوستي مي شود.

علايم كانسرهاي كولون و ركتال در چه مراحلي از بيماري خود را نشان مي دهد؟
اين به ميزان توجه بيمار به خودش، وضعيت اقتصادي، فرهنگ بيماريابي در كشور و دسترسي به پزشك و امكانات درماني بستگي دارد.

آقاي دكتر «پاتوژنز كانسر» در بدن چگونه است؟
مخاط نرمال و يا ملتهب، پوليپ هاي آدنوماتوز، پوليپ ها در زمينه سندرم فاميليال و يا پوليپ هاي ويلوز بعد از تغييرات ديس پلاستيك، باعث نئوپلازي هاي بدخيم مي شود. تومور در ديواره كولون شروع به رشد مي كند و بسته به stage تومور كم كم به قسمتهاي خارجي تر كولون مي رود. غدد لنفاوي را در مسير خود تخريب كرده و در مرحله پاياني شاهد متاستازهايي به كبد، ريه، استخوان و حتي در مغز خواهيم بود كه منجر به مرگ بيمار مي شود.

نقش ژنتيك و محيط در ايجاد كانسرهاي كولون و ركتوم چگونه است؟
حدود 10 تا 15 درصد كانسرهاي كولون و ركتوم جنبه ژنتيكي و ارثي دارند و به دو صورت بروز مي كند: پوليپهاي آدنوماتوز در زمينه سندرم پوليپوز فاميليال كه اين اشخاص تعداد زيادي پوليپ هاي آدنوماتوز در كولون دارند (چيزي حدود 100 پوليپ يا بيشتر) افراد فاميل اين بيماران به هر تعدادي پوليپ داشته باشند، مستعد كانسر هستند اين افراد در صورت عدم درمان 100 درصد به كانسر مبتلا مي شوند. تشخيص اين سندرم معمولاً در 29 سالگي است و بعد از 10 سال بدخيمي بروز مي كند.
يكي ديگر از كانسرها كولون و ركتوم، سندرم هاي ارثي غير پوليپوزيس است كه با عنوان «سندرم لينچ» مي شناسند. ما دو سندرم لينچ داريم؛ «سندرم لينچ يك» معمولاً در افراد فاميل بيمار مراجعه كننده كانسر كولون راست شايع است و در سندرم لينچ دو علاوه بر كانسر كولون و ركتوم، تومور تيروئيد، رحم - تخمدان و سينه در اين افراد شايع است.
عوامل محيطي، عوامل تغذيه اي، شغلي و در بعضي مناطق دنيا كانسرهاي كولون و ركتوم بيشتر ديده مي شود؛ مثلاً در كشورهاي صنعتي از نظر تغذيه در افرادي بيشتر مدنظر است كه رژيم غذايي آنها داراي چربي فراوان است بخصوص استفاده از روغنهاي نباتي، ذرت و آفتابگردان در ايجاد كانسرهاي كولون و ركتوم مؤثر است.
البته روغنهاي ماهي، زيتون و نارگيل يا املاحي مانند سلنيوم سبب محافظت در برابر ايجاد كانسر كولون و ركتوم مي شود.
نقش رادياسيون، مصرف الكل، غذاهاي دودي (حاوي نمك و ادويه زياد) و غذاهاي حاضري به صورت سوسيس، كالباس و كنسروها به علت مواد نگه دارنده و مصرف كم موادغذايي حاوي فيبر در ايجاد كانسر كولون و ركتوم قابل توجه هستند.
در نهايت بيماري هاي زمينه اي بويژه بيماري هاي التهابي مانند كوليت اولسروز و كرون اگر طول كشيده باشد (معمولاً بعد از 10 سال) امكان ابتلا به كانسر كولون زياد مي شود.

روشهاي تشخيص كانسر كولون و ركتوم چگونه است؟
در روشهاي تشخيص كانسر كولون و ركتوم ابتدا شرح حال دقيق بيمار گرفته مي شود و بعد معاينه باليني (معاينه شكم و لمس توده و توش ركتال) انجام مي شود كه در كشف كانسر قسمت انتهايي دستگاه گوارش مهم است.
همچنين با راديوگرافي ساده و يا با ماده حاجب (باريم) مي توان اين بيماري را تشخيص داد و روشهاي ديگر آندوسكوپي، كولونوسكوپي، ركتوسكوپي است كه با ركتوسيگموئيدسكوپي ضمن رؤيت تومور، مي توان از آن نمونه برداري كرد.
و نيز با سونوگرافي ترانس ركتال و يا آندولومينال و سي تي اسكن، MRI و اسكن با مواد راديوايزوتوپ مي توان تومور، وسعت و تهاجم آن را به ارگانهاي مجاور تشخيص داد.
بررسي عملكرد كبد، ريه و استخوان از نظر ضايعات متاستاتيك ضرورت دارد و در نهايت اندازه گيري تومور ماركرها كه بررسي تومور ماركرها براي تشخيص كانسر كولون و ركتوم اختصاصي نيست و بيشتر در تعيين پيش آگهي و پيگيري بيمار ارزش دارد.

تشخيص افتراقي كانسر كولون و ركتوم با چه بيماري هايي است؟
كانسرهاي كولون و ركتوم خونريزي دهنده اند، اغلب با بيماري هاي ناحيه مقعد اشتباه مي شوند مثل هموروئيد، فينيشر و پرولاپس ركتوم به دليل علايمي مانند خونريزي، تغييرات اجابت مزاج و درد ناحيه مقعد ممكن است علايم بدخيمي را ايجاد كنند.
كوليت اولسروز و كرون سبب خونريزي، اسهال و گاهي انسداد كولون مي شود و در موارد نادر سل دستگاه گوارش تومورهاي خوش خيم، ديورتيكولوز كولون، ليوميوم از تشخيص هاي افتراقي با كانسر كولون و ركتوم است.

براي درمان كانسر كولون و ركتوم چه روشي را پيشنهاد مي كنيد؟
نظير همه كانسرها، قدم اول جراحي است حتي اگر تومور متاستاز محدود به كبد و ريه باشد. بسته به اينكه تومور در كدام قسمت دستگاه گوارش باشد، اعمال جراحي فرق مي كند.
در «آبدومينو پره آنال رزيكشن» بيمار بايد تا آخر عمر كولستوي دايمي داشته باشد.

افراد مبتلا به كانسر ركتوم چقدر به بقايشان اميدوارند؟
بسته به مرحله بيماري متفاوت است. اگر در مراحل اوليه كشف شود، قبل از اينكه ديواره روده را درگير كرده باشد، بخصوص در كولون راست پيش آگهي خيلي خوب است و بقا حتي به 10 تا 20 سال مي رسد.
ولي در صورت تهاجم به ديواره و غدد لنفاوي بقا به  3  يا  4 سال و در صورت متاستاز پيش آگهي بسيار وخيم تر است.

پزشك در افزايش طول عمر بيمار مبتلا به كانسر چه نقشي دارد؟
هر چه عمل جراحي دقيقتر و وسيعتر باشد، همراه با حذف غدد لنفاوي كه در مسير تومور بوده باشد، بقاي بيمار طولاني تر است، ولي وسعت تومور نقش حياتي تر دارد.

بيماران مبتلا به كانسر بعد از جراحي، از نظر كارايي با افراد سالم چقدر متفاوت هستند؟
طبيعتاً اين افراد در صورت وسعت تومور بعد از جراحي، به راديوتراپي و تيسمي درماني نياز دارند. ولي از كارافتادگي فقط در مراحل پاياني بيماري است.
در افرادي كه كولستوي هستند؛ به علت بي اختياري گاز و مدفوع ممكن است در رفتارهاي اجتماعي و در محيط كار مشكلاتي داشته باشند.

آقاي دكتر چه كار بكنيم تا به كانسر دچار نشويم؟
كانسر ايتولوژي مشخصي ندارد. اقدامات پيشگيرنده چندان مؤثر نيست، ولي افراد با ريسك ابتلاي بالا بايد شناسايي شوند و آموزش ببينند حداقل تومور در مراحل اوليه كشف شود. به طور مثال: افراد مسن با سن بالاي پنجاه سال بيشتر به كانسر مبتلا مي شوند.
همچنين در افرادي كه مبتلا به «سندرم فاميليال» و يا بيماري هاي زمينه اي هستند (مانند كرون و كوليت اولسروز) بايد به صورت دوره اي بررسي پزشكي و كولونوسكوپي سالانه شوند و توصيه هاي تغذيه اي به اين افراد مؤثر است.

چه توصيه اي به مردم داريد؟
توصيه مي كنم به علايم و تغييرات عادتهاي گوارشي خود توجه كنند مانند: خونريزي، تغيير اجابت مزاج و درد شكمي غيرطبيعي، كم خوني هاي توجيه نشده كه معمولاً به صورت خستگي مفرط و تپش قلب خود را نشان مي دهد، زردي، كاهش وزن سريع، تبهاي بي علت و اتساع شكم.
بعضي مواقع بيماران در اولين قدم به پزشك عمومي مراجعه مي كنند، يك شرح حال دقيق، يك معاينه شكم و توش ركتال مي تواند نجات دهنده باشد.
اگر در يك خانواده فردي بود كه در سن پايين به كانسر كولون و ركتال مبتلا شد، بستگان نزديك به يك بررسي در اين خصوص نياز دارند.

  


بيماريهاي قلبي و مرگ و مير ناشي از آن در جوانان

 

دكتر مجتبي سالاري فر، متخصص قلب و عروق و عضو هيأت علمي دانشگاه علوم پزشكي تهران گفت: در كشور ما بيماريهاي قلبي - عروقي در شرايط فعلي شايعترين علت مرگ و مير است و ما يك دوره گذار داريم، دوره گذار به اين صورت است كه بيشتر مرگ و مير در



كشورهاي فقير ناشي از بيماريهاي عفوني و بيماريهاي مادر و نوزاد است كه اين نيز به دليل فقر اقتصادي، نبود بهداشت، تغذيه نادرست، توسعه نيافتگي و عدم پوشش واكسيناسيون است. وي افزود: با توسعه اقتصادي-اجتماعي جامعه از شدت اين گروه از بيماريها كاسته شده و به بيماريهاي غيرواگير افزوده مي شود.
به گفته وي، اين بيماريها در درجه اول شامل: بيماريهاي قلبي - عروقي، فشارخون، ديابت و انواع سرطانها مي شود.
وي افزود: در كشورهاي پيشرفته، بيماريهاي قلبي - عروقي همچنان علت شيوع مرگ و مير است، اما با اين تفاوت كه به دليل پيشگيري اوليه و ثانويه، سن ابتلا به آن بالاست. كشور ما يك حالت بينابيني داشته و بيماريهاي قلبي عروقي شايعترين علت مرگ و مير هستند، اما متأسفانه حدود سني مبتلايان نسبت به كشورهاي توسعه يافته پايين تر است.
اين متخصص قلب و عروق افزود: كنترل و پيشگيري بيماريهاي قلبي - عروقي شامل چند مرحله است. مرحله اول كنترل عوامل خطر يا ريسك فاكتورهاي قلبي است كه اين عوامل خطر شامل دو دسته اند كه دسته اول عوامل قابل كنترل هستند مانند چاقي، سيگار، مصرف غذاهاي با چربي اشباع شده بالا و موارد ديگر كه از طريق آموزش به خصوص در زمينه قطع سيگار، افزايش فعاليت عمومي، تبليغ و تشويق ورزش همگاني و آموزش و نظارت بر مصرف غذاي جامعه كه در يك طرح ملي بايد مطرح شود، كنترل اين عوامل امكانپذير مي شود.
وي افزود: دسته دوم عواملي هستند كه در درازمدت بيماريهاي عروق كرونري را سبب مي شوند مانند فشارخون، ديابت، افزايش چربي بد(LDL) كه كنترل اين ريسكها و درمان آنها به خصوص در سنين جواني و يا كساني كه چند تا از اين عوامل را با هم دارند، مهم است.
وي اظهار كرد: مرحله دوم كنترل را پيشگيري ثانويه تشكيل مي دهد و معمولاً در گروهي اعمال مي شود كه به نحوي يك بار دچار بيماري قلبي شده  اند و تشخيص بيماري قلبي برايشان محرز شده است و هم اكنون مي خواهيم از انفاركتوس مجدد و يا عوارض بيماري جلوگيري كنيم كه اقدامات در اين مورد بيشتر شامل اقدامات درماني، دارويي، جراحي، آنژيوپلاستي عروق كرونر (گذاشتن بالن و يا استنت) مي شود.
دكتر سالاري فر گفت: يكي از مسائل مهم در بيماريهاي قلبي عروقي، تشخيص زودرس بيماري است.
وي گفت: درصد بالايي از افراد (25 تا 30 درصد) ممكن است علائم بيماري قلبي عروقي و يا حتي انفاركتوس ميوكارد را به صورت خاموش داشته باشند و اكثر افرادي كه به علت بيماري قلبي عروقي مثلاً سكته به پزشك مراجعه مي كنند هيچ گونه علامت قبلي از اين بيماري نداشته اند، و هم اكنون دچار سكته و يا مرگ ناشي از اين بيماري شده اند در حالي كه اغلب اين افراد از حدود يك ماه قبل از اين كه دچار عارضه شوند از علايمي چون درد قفسه سينه در پشت جناغ و تنگي نفس در فعاليت رنج مي برند كه اين افراد به خصوص در سنين ميانسالي و يا اگر داراي ريسك فاكتورهاي ديگر چون فشارخون، ديابت، چربي، كشيدن سيگار يا سابقه خانوادگي مثبت بيماري هستند، بايد به پزشك مراجعه كنند كه اين مسأله بايد در قالب طرحي ملي و با آموزش مناسب همراه باشد و در صورتي كه بيماران دچار انفاركتوس قلبي شوند بخشي از عضله قلب از بين رفته و تقريباً غيرقابل برگشت است.
دكتر سالاري فر افزود: گاهي بيمار دچار سكته مي شود يا بعد از شروع علايم وقت زيادي را تلف مي كنند كه اين اتلاف وقت با وقوع انفاركتوس مي تواند بيمار را در معرض از دست دادن بخش وسيعي از عضله قلب قرار دهد يا مثلاً درد در ناحيه قفسه سينه، زير قفسه (اپي گاستر) را به معده نسبت داده و با اتلاف وقت باعث مي شوند سكته اتفاق افتاده و يا بخش وسيعي از عضله قلب از بين برود كه با مراجعه به موقع مي توانند اولاً از درمان دارويي برخوردار شوند و از وسعت انفاركتوس جلوگيري كنند، ثانياً داروهايي هستند كه به حل شدن لخته كمك مي كنند و در مراكز درماني مجهز امكان آنژيوپلاستي با بالن در انفاركتوس حاد وجود دارد كه اگر اين در ساعتهاي اوليه وقوع باشد از ميزان صدمه مي كاهد.
وي در پايان گفت: مسأله مهم، آموزش است. همچنين بهبود شرايط اورژانس، بهبود خدمات پيش بيمارستاني و بهبود خدمات اورژانس بيمارستان است تا بتوانيم در اسرع وقت اقدامات مناسب و لازم را در مورد بيماران قلبي انجام دهيم.

  


كودك درون ؛ دندان در آوردن و عوارض آن

 

نشانه ها:
- زياد شدن بزاق و ريزش آب از دهان
تمايل كودك به گاز گرفتن اشياي سفت
تحريك پذيري و بهانه گيري زياد
- بي خوابي
قرمز و متورم شدن منطقه رشد دندان




اولين سري دندانهاي كودك در سن 6 يا 7 ماهگي از لثه سربر مي آورند و تا 18 ماهگي تقريباً كامل مي شوند. كودك هنگام دندان درآوردن،  بيشتر از معمول بزاق توليد مي كند و ريزش آب دهان او بيشتر مي شود. انگشتان و هر چيزي را كه به دستش برسد به دهان مي برد و آن را گاز مي گيرد. ممكن است بهانه گير و تحريك پذير شود، به دشواري بخوابد، گريه كند و بيشتر از سابق اذيت كند. بيشتر اين نشانه ها مربوط به شروع دندان درآوردن است. اما علايم برونشيت، جوش ادرار (كهنه بچه)، استفراغ، اسهال يا اشتها را نبايد مربوط به دندان درآوردن دانست؛ زيرا اين علايم از بيماري حكايت مي كنند و ربطي به ظاهر شدن دندانها ندارند.

آيا خطرناك است؟
دندان درآوردن و نشانه هاي همراه آن به هيچ وجه خطرناك نيستند.

ابتدا چكار بايد بكنيد؟
اگر دليل تحريك پذيري كودك را نمي دانيد و از كودك هيچ نشانه ديگري از بيماري ديده نمي شود لثه هاي او را لمس كنيد. اگر دندان در حال ظاهر شدن باشد، شما اطراف لثه را به شكل يك برآمدگي سخت و محكم احساس مي كنيد و منطقه لثه، متورم و قرمز است.

آيا مشورت با دكتر لازم است؟
نيازي به مراجعه به دكتر نيست، مگر اينكه نشانه هاي ناراحتي كودك مربوط به دندان درآوردن نباشد و شما را نگران كند.

دكتر چه اقدامي انجام خواهد داد؟
دكتر راه هاي برخورد با كودكي كه دندان درمي آورد را به شما خواهد گفت و احتمالاً يك داروي ضد درد ملايم را براي استفاده در مواقعي كه كودك درد مي كشد، تجويز خواهد كرد.

شما چه كمكي مي توانيد بكنيد؟
بچه اي كه دندان درمي آورد دوست دارد در آغوش و يا كنار مادرش باشد و احساس راحتي كند و لزومي ندارد در قطع شيردادن به وي عجله كنيد؛ زيرا كودكاني كه دندان دارند، بخوبي مي توانند از پستان شير بخورند و سبب ناراحتي مادر نيز نشوند.
اجازه ندهيد كودك، اشيا يا خوردني هاي سرد و يخ زده به دندان خود بزند؛ زيرا ممكن است آن ناحيه را دچار يخ زدگي كند. خوردني هايي كه بافت سفت دارند؛ مانند هويج و سيب به او بدهيد تا با جويدن آن احساس راحتي كند. هيچ گاه كودك را با هر نوع غذايي تنها نگذاريد؛ چون هميشه خطر خفگي (ورود مواد غذايي به راه هاي هوايي و انسداد آنها) وجود دارد.
از داروهاي ضددرد چون آسپرين يا استامينوفن استفاده نكنيد. استفاده از داروهاي ضد درد در زمان دندان در آوردن خيلي شايع است، اما شما بدون توصيه دكتر اقدام به چنين كاري نكنيد.
لثه متورم كودك را با انگشت خود بماليد. از به كاربردن پمادهاي بي حس كننده براي كودك پرهيز كنيد؛ زيرا اين پمادها تأثير موقت دارند و بعد از مدتي در كودك ايجاد حساسيت مي كنند.
اگر كودك از خوردن غذا خودداري مي كند، او را به خوردن غذاهاي خنك و نرمي مانند ماست، بستني يا ژله تشويق كنيد.

شما چه كاري مي توانيد انجام دهيد
اگرچه ثابت نشده است ولي دندان درآوردن ممكن است با تب خفيفي همراه شود. اگر از بابت تب كودك خود نگران هستيد، بهتر است با پزشك مشورت كنيد.
يكي از اقدامات مؤثر در رفع علايم كودك استفاده از يك مسواك نرم و مسواك زدن بسيار ملايم به مدت چندين روز مي باشد.

  


ضربان زمان

 

كوتاهي قد سالخوردگان و ابتلا به بيماري قلبي




خيلي از مردان و زنان سالخورده به دليل تغييراتي كه در استخوانها، ماهيچه ها و مفصلهايشان بوجود مي آيد، قدشان كوتاهتر مي شود و اين عامل خطر ابتلا به بيماريهاي قلبي را افزايش مي دهد.
به نقل از دانشكده پزشكي لندن، پژوهشگران دريافتند افرادي كه با افزايش سن حدود  3  سانتي متر و يا بيشتر قدشان كوتاه مي شود، حدود 64 درصد بيشتر از افراد ديگر در معرض ابتلا به بيماريهاي قلبي و حتي مرگ قرار دارند.
به عقيده پژوهشگران، كوتاه شدن قد مي تواند يكي از عوامل كاهش سلامتي در سنين پيري باشد. محققان مطالعاتي به مدت 20 سال بر روي چهار هزار و 213 مرد هم قد انجام دادند و وقتي اين مطالعات به پايان رسيد سن آنان بين 60 تا 79 بود. طي اين مطالعات مشخص شد، مرداني كه قدشان 3 سانتي متر و يا بيشتر كوتاه شده بود، بيشتر از افراد ديگر به بيماري هاي قلبي و تنفسي مبتلا شدند و بيشتر مرگ و ميرها در بين اين افراد بر اثر همين بيماري ها بود.
پژوهشگران هنوز به طور قطعي نتوانسته اند رابطه بين كوتاه شدن قد و بيماري هاي قلبي را دريابند، اما احتمال مي دهند كه تغييرات مكانيزمي استخوانها كه سبب كوتاه شدن قد مي شود، عامل اصلي اين بيماريهاست.

ارتباط بين بيماري بازگشت اسيدي معده و چاقي
دانشمندان آمريكايي پس از تحقيقات فراوان دريافتند كه بين بيماري رفلكس اسيدي معده و چاقي مفرط رابطه مستقيمي وجود دارد.
به نقل از مجله ساينس، در مطالعات گذشته ثابت شده بود كه رفلكس اسيدي معده سبب بروز بيماري زخم معده و سرطان معده مي شود. تحقيقات جديد نشان مي دهد كه كم كردن وزن از بروز چنين عارضه هايي جلوگيري مي كند و در مواردي نيز سبب درمان آن مي شود.
به گفته دانشمندان اگر چه چنين وضعيتهايي بسيار در ميان افراد رايج بوده، اما در تحقيقات قبلي به عوامل خطرناك اين بيماري اشاره نشده بود كه تحقيقات جديد ثابت كرده كه چاقي مفرط يكي از عوامل بروز و تشديد كننده رفلكس اسيدي معده است.

خنده، واگير دارد!




تحقيقات اخير نشان مي دهد، خنديدن امري مسري است.
به نقل از مجله نيچر ساينس، دانشمندان دانشگاه كالج لندن و كالج امپريال لندن نشان دادند، صداهاي مثبت همچون خنده، باعث پاسخ دادن بخشي از مغز شنونده مي شوند كه هنگام لبخند زدن فعال مي شود و ماهيچه هاي صورت را براي خنديدن آماده مي كند.
آنان معتقدند هنگامي كه با شخصي صحبت مي كنيم، در حقيقت همانند يك آينه عمل خواهيم كرد كه تمام رفتار وي را منتقل مي كند، از كلماتي كه استفاده مي كند تا تمام حركات وي. اين درست همان چيزي است كه هنگام خنديدن اتفاق مي افتد.

ورزش و تقويت بينايي
طبق تحقيقات اخير، ورزش كردن مي تواند بينايي افراد را تقويت كند.
به نقل از نشريه ساينس ورزش منظم، باعث كاهش ابتلا به بيماريهايي مي شود كه از بين برنده چشم هستند.
افزايش سن يكي از عواملي است كه بينايي را تحت تأثير قرار مي دهد. بيماريهايي از قبيل ديابت (قند خون) و يا فشار خون نيز باعث كم شدن قوه بينايي افراد در سنين مختلف بويژه در كهنسالي مي شوند، اما پزشكان و متخصصان چشم بر اين باورند كه مي توان با پياده روي منظم و رعايت رژيمهاي غذايي مناسب از شدت از بين رفتن سلولهاي نوري چشم كه عامل اساسي در قوه بينايي به شمار مي روند، جلوگيري كرد. پس مي توان نتيجه گرفت ورزش، بر سلولهاي بينايي نيز اثر گذاشته و از فرسوده شدن اين بافت حساس بدن جلوگيري مي كند.

فوايد روغن زيتون




محققان با تحقيق بر روي روغن زيتون به اين نتيجه دست يافتند كه اين ماده روغني قابليت رفع مشكلات سوء تغذيه را در خود دارد.
به نقل از نشريه ساينس، اضافه كردن يك تا دو قاشق روغن زيتون در غذاها سبب رفع مشكلات سوء تغذيه بويژه در شكل رشد كودكان مي شود. اسيدهاي چرب موجود در روغن زيتون خالص كه لينوليئك ناميده مي شوند، براي سلامتي بسيار مفيدند و از اين رو از گذشته تا به امروز از آن به عنوان يك دارو در زمينه هاي مختلف مانند نفخ شكم، رفع سوء تغذيه كودكان، نرم كننده و اضافه وزن افراد لاغر استفاده مي شد.

جلوگيري از بروز بيماري هاي مفصلي
بيماريهاي مفصلي از انواع بيماريهاي مزمن هستند كه امروزه مي توان با رعايت نكات از بروز و يا عود آنها جلوگيري كرد. به نقل از نشريه نيچر، محققان به اين نتيجه دست يافتند كه مي توان به وسيله ورزش كردن از بروز بيماريهاي مفصل جلوگيري كرد. همچنين محققان و پژوهشگران بر اين باورند كه ورزش در كنار تغذيه صحيح و سالم و رژيم غذايي سبب جلوگيري از بيماريهاي مزمن مفاصل و استخوانهاي بدن مي شود. امروزه يكي از بيماريهاي مزمن مفاصل، سياه شدن مفصل لگن، (نكروز) است كه بهترين روش درماني آن ورزش كردن است. از اين رو بسياري از متخصصان توصيه مي كنند كه ورزش كردن را كه ساده ترين آنها پياده روي است، فراموش نكنيم.

تأثير آسپرين در جلوگيري از سرطان پروستات




بررسي ها نشان مي دهد، آسپرين خطر ابتلا به پروستات را به نصف مي رساند.
به نقل از نشريه Epidemiology سرطان پروستات در مردان مسن بيشتر اتفاق مي افتد و تقريباً نيمي از افراد  70 ساله به اين سرطان مبتلا مي شوند.
محققان اظهار داشتند: آسپرين علاوه بر كاهش بيماري هاي قلبي و رماتيسمي، در جلوگيري از ابتلا به سرطان پروستات نيز مؤثر است.
البته محققان توصيه نمي كنند كه همه مردان آسپرين مصرف كنند، بلكه بر اين باورند، افرادي كه براي درمان بيماريهاي ديگر از آسپرين استفاده مي كنند، در جلوگيري از سرطان مؤثر است، اما آسپرين نبايد به طور خودسرانه استفاده شود و بايد مصرف آن زير نظر پزشك باشد.

ماهي، انواع حبوبات و كاهش ابتلا به آسم
بررسي پژوهشها نشان مي دهد، كودكاني كه ماهي و انواع حبوبات را به مقدار مناسب مصرف مي كنند، خطر ابتلا به آسم در آنان كاهش مي يابد.
به نقل از خبرگزاري رويترز، افزايش شيوع آسم در جوامع غربي، به دليل عادتهاي غذايي نامناسب است.
طي مطالعاتي بر روي گروهي از كودكان مشخص شد كودكاني كه در رژيم غذايي خود ميوه، سبزي ها، لبنيات و انواع حبوبات و ماهي زياد مصرف مي كنند، كمتر به آسم مبتلا مي شوند.
طبق آمار صداي خس خس كردن در كودكاني كه رژيم غذايي آنان حاوي ماهي و انواع حبوبات است، نسبت به افراد ديگر حدود 2/4 به 4/19 درصد است و ابتلا به آسم در اين كودكان حدود 8/2 به 7/16 درصد است.
محققان معتقدند، مصرف ماهي و انواع حبوبات حدود  54  تا 64 درصد خطر ابتلا به آسم و حدود  45  تا  56 درصد احتمال خس خس كردن را در افراد كاهش مي دهد.

دارو و جراحي، بهترين روش كاهش وزن
بررسي ها نشان مي دهد، داروها و جراحي معده مي تواند براي بزرگسالان و كودكاني كه مبتلا به اضافه وزن هستند، مؤثر باشد.
به نقل از پايگاه اينترنتي دانشگاه ليورپول، يك چهارم انگليسي ها چاق هستند كه اين مسأله بسيار خطرناكتر از اثرات سيگار و مشروبات الكلي است.
سازمان سلامت اعلام كرد: يك سوم بزرگسالان و يك پنجم بچه هاي زير 15 سال تا سال 2010 مبتلا به چاقي خواهند شد.
محققان توصيه مي كنند، بايد مكان مناسبي براي پياده روي، دوچرخه سواري و محل بازي كودكان در نظر گرفته شود، زيرا براي درمان چاقي در ابتدا بايد افراد رژيم غذايي خود را تغيير دهند و ورزش كردن را فراموش نكنند. اما اگر اضافه وزن اين افراد با اين روشها درمان نشود بايد از دارو و جراحي استفاده كرد.
البته جراحي ابتدا بايد در افرادي كه بيش از حد چاق و يا مبتلا به بيماري هايي مانند ديابت هستند و كاهش وزن براي آنان ضروري است، انجام شود. درمان دارو نيز فقط در كودكاني مؤثر است كه مبتلا به آپنه (قطع موقتي تنفس در هنگام خواب) هستند، مؤثر است.

اسيدفوليك در نان و نقص عضوهاي مادرزادي




بررسي ها نشان مي دهد، براي از بين بردن نقص عضوهاي مادرزادي در نوزادان بايد به نانها اسيدفوليك افزوده شود.
به نقل از پايگاه اينترنتي دانشگاه شفيلد، هر ساله بين 500 تا 600 نوزاد در انگلستان با نقصهاي عصبي متولد مي شوند كه يكي از علل اصلي آن كمبود مصرف اسيدفوليك در زنان باردار است؛ زيرا محققان بر اين باورند زنان در مراحل اوليه دوران بارداري بايد روزانه 400 ميكروگرم اسيدفوليك مصرف كنند، اما با وجود اين حدود نيمي از زنان اين مسأله را جدي نمي گيرند.
البته محققان معتقدند مصرف زياد اسيدفوليك سبب جذب بسيار ويتامين B12 به بدن خواهد شد كه ممكن است براي افراد ديگر بويژه افراد سالخورده خطرناك باشد و سبب آسيب سيستم هاي عصبي شود. البته هنوز موردي در اين خصوص مشاهده نشده است.
آمار نشان مي دهد كمبود اسيدفوليك حدود  25  تا  50  درصد سبب نقصهاي سيستم عصبي نوزادان مي شود.
پژوهشگران اظهار مي دارند كه مطالعات بيشتري در مورد افزودن اسيدفوليك به نان بايد انجام شود و بايد خطرات و فوايد آن به صورت جدي تر مورد بررسي قرار گيرد.

هورمونهاي استرس و اختلالات پوستي




محققان طي تحقيقاتي بر روي گروهي از موشها در تلاشند دريابند چگونه هورمونهاي استرس سبب اختلالات پوستي مانند اگزما مي شود.
به نقل از يك نشريه آمريكايي دانستن چگونگي فعاليت هورمونهاي استرس مي تواند روش مؤثري در جلوگيري از اختلالات پوستي باشد. اگزما يا آماس پوستي، التهاب پوستي است كه به دلايل گوناگون و شكلهاي مختلف ظاهر مي شوند و سبب قرمزي، ورم و خارش پوست مي گردد.
«پرويازيس» نوعي ديگر از اختلالات پوستي است كه سبب ايجاد زخم و مردن سلولهاي پوستي مي شود و حدود 30 درصد از اختلالات پوستي با درد، خشكي شديد و خارش در محل زخم و اطراف آن همراه است. طبق گزارشها حدود 8/5 تا 5/7 ميليون نفر در آمريكا به اين بيماري مبتلا هستند.
محققان، گروهي از موشها را در قفسهايي كه به مدت  48  ساعت در آن راديو روشن بود و براي آنها ايجاد استرس مي كرد، قرار دادند و سپس هورمونهاي استرس را در آنها متوقف كردند. در اين روش آنان دريافتند، اين كار سبب بهبود پوست آنها مي شود.

 

 

 

مديريت استرس در مواقع سخت و دشوار

 تيتر خبرهايي كه اين روز ها مرتباً از سخت شدن شرايط اقتصادي  منتشر مي شود، مشكلات و اقساط خانه و ماشين، هزينه بالاي اجاره خانه، ترافيك و همه مشكلاتي كه هر روز با آنها دست پنجه نرم مي كنيد، استرس زا هستند و در بسياري از ما سبب افزايش اضطراب و نگراني مي شوند و در نتيجه بالانس مواد شيميايي عصبي در مغزمان تغيير مي كند. استرس بر حافظه و ميزان تمركز دخالت مي كند و سبب آشفتگي و عدم آرامش مي شود كه براي سلامت مغز بسيار مضر است و رويهمرفته آسودگي خاطر را بر هم مي زند. در اين مقاله چگونگي كنترل اضطراب را به طور مؤثر فرا مي گيريد. همين طور راههاي فروكش كردن اضطراب و ايجاد آرامش را ياد مي گيريد. اما اگر تحت استرس  شديدي هستيد بهتر است علاوه بر خواندن اين چند سطر با يك روانشناس هم مشورت كنيد.

 

1ــ سلامت مغز = سلامت بدن

به طور ميانگين افراد در روز ، 60000 فكر و عقيده را در ذهنشان تجربه مي كنند و حدود 80 درصد از اينها افكار منفي هستند. اين تأثيرات منفي الگوها و رفتارها به طور ناخودآگاه است و باعث تحميل بيماري بر بدن مي شود. مي توان با اظهار مثبت نگري آن هم به صورت مكرر، واكنش استرس را تغيير داد تا الگوي رفتاري «مثبت نگري» ملكه ذهن شود.

به جاي استرس به خود القاي قدرت و توانايي كنيد: من قوي هستم، من سپاسگزارم، من از اين طريق كسب موفقيت مي كنم. اين القائات مثبت را در كل روز تكرار كنيد تا استرس را دگرگون و روش رفتاري نا خود آگاه شما تغيير يابد.

2ــ مواد محرك را كاهش دهيد.

استرس، نگراني، بيخوابي و مشغوليت فكري به طور ثانويه با مصرف زياد قهوه، ايجاد مي شوند. محرك سيستم عصبي مركزي بر خلاف نوشيدن زياد قهوه، سعي در آرامش فكر و راحتي بدن دارد. از هم اكنون شروع كنيد. سعي كنيد تنها براي يك هفته مواد محرك را كاهش دهيد. تا ببينيد چگونه با كاهش مواد محرك، اثر استرس بر بدنتان كاهش مي يابد.

حال سعي كنيد قهوه را از برنامه غذايي حذف كنيد و يا حتي بهتر، چاي گياهي بنوشيد. همين طور نوشابه ها و نوشيدني هاي ديگري كه حاوي مواد محركند را كاهش دهيد.

 

3ــ تنفس عميق، اضطراب را فرو مي نشاند.

اگر در شرايط پر استرسي هستيد، ممكن است متوجه تنفس كم عمق و تنفس دهاني خود شده باشيد. متأسفانه، افراد بالغ زيادي در همه وقت تنفس كم عمق دارند، تا جايي كه در طولاني مدت تنفس شكمي را از ياد مي برند و مانند زمان كودكي تنفس مي كنند.

اين تنفس كم عمق دائمي، شرايط استرسي بدني را تشديد مي كند كه اين حالت بدن را به احساس استرس وا مي دارد.

زماني كه ياد بگيريد همه روز تنفس عميق كنيد ــ يعني تنفس از راه ديافراگم شكمي ــ استرس عمومي بدن را كاهش خواهيد داد و به فوايد ديگر ناشي از آن مثل كاهش فشار خون و ضربان قلب دست مي يابيد.

تخمين زده شده 70 درصد از سموم و ضايعات بدن از طريق دستگاه تنفسي از بدن خارج مي شود. پس از هم اكنون تنفس عميق را شروع كنيد!

پيشنهاد مي شود در بخشي از برنامه هر روزتان 20 تا 30 دقيقه در روز تمرين تنفس عميق كنيد. بدن در پاسخ به اين تنفس عميق آرامش مي يابد. تنفس صحيح را ياد بگيريد.

علاوه بر تلاش براي كاهش استرس كه سبب انضباط فكري ــ روحي مي شود تمريناتي مانند تاي چي، يوگا، كي گونگ و تمرينات فكري تمركزي همگي به بهبود تنفس صحيح در زندگي روزمره تان كمك مي كنند.

 

4ــ براي كاهش اضطراب از گياهان كمك بگيريد.

سنبل كوهي، كه گاهي بعنوان «مسكن طبيعي» شناخته مي شود براي تنظيم سيستم عصبي استفاده مي شود و تنش، كج خلقي، خستگي عصبي و استرس و اضطراب قرن حاضر را كاهش مي دهد. البته سنبل كوهي بعنوان يك داروي مسكن، اعتياد آور نيست و بي خوابي را غير از سستي صبحگاهي برطرف مي كند كه اغلب اين سستي و بي حالي مربوط به وابستگي به تجويز داروهاي خواب آور است.

دانه شيزاندرا هزاران سال است كه در چين بعنوان داروي «احساس حيات بخش زندگي» شناخته مي شود، باعث افزايش تحمل بدني و تمركز فكري مي شود، در حالي كه در همان زمان سبب آرامش بخشي و برطرف كننده ناراحتي مي شود. اين گياهان را به شكل چاي يا كپسول به هيچ وجه قبل از خواب استفاده نكنيد. بسياري از بيماران نتايج عالي از اين اكسير قوي آرامش گرفته اند. فرمول طبيعي همه گياهان، روح و جان آدمي را آرامش مي بخشند.

 

5ــ ماده مغذي گبا (GABA) را امتحان كنيد.

يك مغز سالم نياز به تنظيم مواد شيميايي عصبي بين تحريك عصبي و آرامش عصبي دارد. گبا (گاما امينو اسيد باتيريك) عمده ترين فرستنده عصبي براي فرو نشاندن سيگنال هاي عصبي است كه مي تواند از رسيدنپيامهاي مربوط به اضطراب و تشويش به مغز جلوگيري كند. اگر سطح گبا از ميزان مورد نياز خيلي كمتر باشد سبب افزايش اضطراب، بيخوابي، كج خلقي و افسردگي مي شود.

پيشنهاد مي شود وعده غذايي گبا شامل ماهي، بويژه ماهي ماكرل و سبوس گندم ميل كنيد يا بصورت روزانه 250 تا 500 ميلي گرم قرص همراه با ويتامين B6 بخوريد.

 

6ــ از سرو كله زدن براي كمك به افراد پر استرس بپرهيزيد.

اغلب ما در طي روز از خبرها و كارهاي بد سرمان را به درد مي آوريم. راهش اين است كه خود را از انجام كاري براي چنين اشخاصي رهايي بخشيم و به چنين شخصي كه خاطر شما را مكدر مي كند فقط در حال حركت دست دهيد و سعي كنيد كمتر با او روبرو شويد.

 پيشنهاد مي شود به فرد ديگري كمك كنيد و ذهنتان را به طور كامل به اين فرد و نيازهايش متمركز كنيد. براي انجام كارهاي خير داوطلب شويد. اين كار براي بهبود تمركزتان و كاهش اضطراب و استرس شگفت انگيز است. و در عين حال اعتماد به نفس شما را افزايش مي دهد.

سرزنده باشيد، قوي و شاد زندگي كنيد.

http://www.yadbegir.com/main/health/control_stress.htm

 

 

آنچه باید دربارۀ سرطان کولون و رکتوم بدانید

What You Need To Know About™ Cancer of the Colon and Rectum

دربارۀ این مقاله

این مقالة پايگاه علمي، پزشكي و آموزشي مؤسسة تحقيقات، آموزش و پيشگيري سرطان (www.ncii.ir) دربارۀ سرطان کولون و رکتوم است. به سرطانی که از کولون شروع شود سرطان کولون، و به سرطانی که از رکتوم شروع شود سرطان رکتوم می‌گویند. سرطانی که از هريك از این اندام‌ها شروع شود را سرطان کولورکتال مي‌نامند.

در این مقاله، مطالبی دربارۀ عوامل خطرزای احتمالی، غربالگری، علائم، تشخیص، و درمان خواهید خواند. همچنین فهرستی از سؤال‌ها هم برای پرسیدن از پزشک وجود دارد. شاید همراه داشتن این مقاله در ملاقات بعديتان با پزشک مفید باشد.

اگر اطلاعات بیش‌تری دربارۀ سرطان کولورکتال می‌خواهید، لطفأ به سایت ما به پايگاه علمي، پزشكي و آموزشي مؤسسة تحقيقات، آموزش و پيشگيري سرطان (www.ncii.ir) مراجعه کنید.

کولون و رکتوم

کولون و رکتوم بخش‌هایی از دستگاه هاضمه هستند. آنها یک مجرای بلند و قابل انعطاف را به نام روده بزرگ تشکیل می‌دهند. کولون حدود 1 تا 1.5 متر ابتدای روده  بزرگ، و رکتوم چند سانتی‌متر انتهایی آن است.

غذای نیمه هضم شده از روده کوچک وارد کولون می‌شود. کولون مواد غذایی و آب را از غذا جدا كرده و بقیه را تبدیل به مواد زائد (مدفوع) می‌کند. مواد زائد از کولون عبور مي‌كند و وارد رکتوم می‌شود سپس از راه مقعد از بدن خارج می‌شوند.

آشنایی با سرطان

سرطان در سلول‌ها (واحد سازنده بافت‌ها) شروع می‌شود. بافت‌ها هم اندام بدن را می‌سازند.
در حالت عادی، سلول‌ها رشد می‌کنند و تقسیم می‌شوند تا همزمان با نیاز بدن سلول‌های جدید ایجاد کنند. وقتی سلول‌ها پیر می‌شوند، می‌میرند، و سلول‌های جدید جای آنها را می‌گیرند.

بعضی وقت‌ها، این فرایند منظم دچار اختلال می‌شود. سلول‌های جدید وقتی بدن به آنها احتیاج ندارد تشکیل می‌شوند، و سلول‌های پیر هم زمانی که باید بمیرند نمی‌میرند. سلول‌های اضافی یک توده از بافت به نام بافت زائد یا تومور تشکیل مي‌دهند.

تومورها خوش‌خیم یا بدخیم هستند

تومورهای خوش‌خیم سرطان نیستند:  

  • تومورهای خوش‌خیم به‌ندرت تهدیدکننده حیات انسان هستند.
  • اکثر تومورهای خوش‌خیم قابل خارج کردن هستند و بعد از آن معمولاً دوباره رشد نمی‌کنند.
  • تومورهای خوش‌خیم به بافت‌های اطراف خود تهاجم نمی‌کنند.
  • سلول‌های با منشاء تومورهای خوش‌خیم به بقیه بخش‌های بدن گسترش پیدا نمی‌کنند.

تومورهای بدخیم سرطان هستند:

  • تومورهای بدخیم در کل خطرناک‌تر از تومورهای خوش‌خیم هستند. آنها می‌توانند تهدید کننده حیات انسان باشند.
  • تومورهای بدخیم معمولاً قابل خارج کردن هستند. اما بعضی وقت‌ها بعد از آن هم دوباره رشد می‌کنند.
  • تومورهای بدخیم به بافت‌ها و اندام‌های کناري خود حمله مي‌کنند و به آنها صدمه مي‌زنند.
  • سلول‌های سرطانی معمولاً از یک تومور بدخیم جدا مي‌شود. و به بقیه نقاط بدن گسترش پیدا مي‌كنند. سلول‌های سرطانی با ورود به جریان خون یا دستگاه لنفاوی به تمام بدن انتشار مي‌يابند. سلول‌های سرطانی، تومورهای جدید که به بقیه اندام‌ها آسیب می‌رساند را می‌سازند. به گسترش سرطان متاستاز گفته می‌شود.

وقتی سرطان کولورکتال به خارج از کولون و رکتوم گسترش مي‌يابد، سلول‌های سرطانی معمولاً در غده لنفاوی مجاور پیدا می‌شوند. اگر سلول‌های سرطانی به این غدد رسیده باشند، ممکن است به سایر غدد لنفاوی و اندام‌ها نیز گسترش پیدا کرده باشند. سلول‌های سرطان کولورکتال بیش‌تر اوقات به کبد رسوخ می‌کنند.

وقتی سرطان از محل اصلی خود به یک نقطه دیگر بدن نفوذ كرد، تومور جدید با سلول‌های غیرطبیعی مشابه و نامی مشابه تومور مبدأ را دارند. مثلاً، اگر سرطان کولورکتال به کبد رسوخ كرد، سلول‌های سرطانی در کبد در حقیقت سلول‌های سرطانی کولورکتال هستند. نام این بیماری سرطان کولورکتال گسترش یافته (متاستازي) است، و سرطان کبد نام نمی‌گیرد. به همین دلیل، مانند سرطان کولورکتال درمان می‌شود، نه سرطان کبد. پزشکان تومور جدید را بیماری دوردست یا متاستاز می‌نامند.

عوامل خطرزا

هیچ‌کس دلایل دقیق سرطان کولورکتال را نمی‌داند. پزشکان اغلب نمی‌توانند توضیح دهند چرا شخصی به این بیماری مبتلا می‌شود و شخص دیگر نمی‌شود. با اين‌حال، واضح است که سرطان کولورکتال واگیر نیست و هیچ كس نمی‌تواند این بیماری را از دیگری بگیرد.

تحقیقات نشان داده است که كساني که عوامل خطرزای مشخصی دارند بیش‌تر از بقیه احتمال ابتلا به این بیماری را دارند. عامل خطرزا، چیزی است که احتمال ابتلا به بیماری را افزایش می‌دهد.

مطالعات، عوامل خطرزای زیر را برای سرطان کولورکتال یافته است :

  • سن بالای 50 سال : احتمال ایجاد سرطان کولورکتال با افزایش سن بیش‌تر می‌شود. بیش از 90 درصد مبتلايان به این بیماری بعد از 50 سالگی تشخیص داده می‌شوند. سن متوسط تشخیص، 72 سال است.
  • پولیپ‌های کولورکتال : پولیپها بیرون زده‌گی‌هایی روی دیواره داخلی کولون یا رکتو‌م‌اند، كه در افراد بالای 50 سال شایع‌اند. بیش‌تر پولیپ‌ها خوش‌خیم (غیرسرطانی) هستند، اما بعضی از پولیپ‌ها (آدنوم‌ها) به سرطان تبدیل مي‌شوند. پیدا کردن و خارج کردن پولیپ‌ها احتمال سرطان کولورکتال را کاهش مي‌دهد.
  • سابقه خانوادگی سرطان کولورکتال : وابستگان نزدیک (پدر و مادر، برادرها، خواهرها، یا فرزندان) یک فرد با سابقه‌ای از سرطان کولورکتال، بیش‌تر احتمال ابتلا به این بیماری را دارند، به‌خصوص اگر آن فرد در سنین پایین مبتلا به سرطان شده باشد. اگر چند تن از وابستگان نزدیک سابقه ابتلا به سرطان کولورکتال را داشته باشند، احتمال حتی بیش‌تر می‌شود.
  • تغییرات ژنتیک : تغییرات در ژن‌های خاصی احتمال سرطان کولورکتال را افزایش می‌دهد.
  • سرطان کولون غیرپولیپی ارثی (HNPCC(Hereditary nonpolyposis Colorectal Cancer : شایع‌ترین نوع ارثی (ژنتیک) سرطان کولورکتال است و شامل 2 درصد کل موارد سرطان کولورکتال می‌شود. این بیماری به علت تغییراتی در یک ژن HNPCC ایجاد می‌شود. بیش‌تر كساني که یک ژن تغییر یافته HNPCC دارند به سرطان کولون مبتلا می‌شوند، و سن متوسط ابتلا به سرطان کولون در این افراد 44 سال است.
  • پولیپوز آدنومتوز فامیلیال (FAP) : بیماری ارثیِ نادری است که در آن صدها پولیپ در کولون و رکتوم تشکیل می‌شوند. به علت تغییر در یک ژن خاص به نام APC ایجاد مي‌ شود، و اگر بيماري پوليپوز آدنومتوز فاميليال (FAP) درمان نشود، تا سن 40 سالگی تبدیل به سرطان کولورکتال می‌شود. پوليپوز آدنومتوز فاميليال (FAP) کم‌تر از 1 درصد کل موارد سرطان کولورکتال را شامل می‌شود.

اعضای خانواده كساني که مبتلا به سرطان كولون غيربيوپسي ارثي (HNPCC) یا پوليپوز آدنومتوز فاميليال (FAP) هستند بايد آزمایش ژنتیک برای جست‌وجوی تغییرات ژنتیکی خاص انجام دهند. ممکن است برای کسانی که در ژن‌هایشان این تغییرات را دارند، مسئولین بهداشتی روش‌هایی را برای کم کردن احتمال سرطان کولورکتال، و یا برای تشخیص آسان‌تر بیماری پیشنهاد کنند. پزشک می‌تواند برای بزرگسالان مبتلا به پوليپوز آدنومتوز فاميليال (FAP) ، برای خارج کردن تمام یا بخشی از کولون و رکتوم جراحي پیشنهاد کند.

  • سابقه شخصی سرطان : كسي که قبلا مبتلا به سرطان کولورکتال بوده می‌تواند دوباره مبتلا به سرطان کولورکتال شود. همچنین، خانم‌هایی که سابقه سرطان تخمدان، رحم (آندومتر)، یا پستان دارند بیش‌تر احتمال دارد که به سرطان کولورکتال مبتلا شوند.
  • کولیت اولسراتیو یا بیماری كولون : شخصی که سال‌ها مبتلا به بیماری‌ای باشد که باعث التهاب کولون شود (مانند کولیت اولسراتیو یا بیماری کولون) بیش‌تر در معرض خطر ابتلا به سرطان کولورکتال است.
  • رژیم غذایی : مطالعات نشان می‌دهد که رژیم‌های غذایی با چربی بالا (به‌خصوص چربی حیوانی) و کلسیم، فولات، و فیبر پایین ممکن است خطر سرطان کولورکتال را زیاد کند. همچنین، بعضی مطالعات نشان می‌دهد کسانی که در رژیم غذایی خود کم‌تر از میوه و سبزی‌ها استفاده می‌کنند ممکن است در معرض خطر بیش‌تر سرطان کولورکتال قرار داشته باشند. البته نتایج تحقیقات همیشه یکسان نیست، و تحقیقات بیش‌تری در مورد تأثير رژیم غذایی در احتمال ابتلا به سرطان کولورکتال باید انجام شود.
  • سیگار کشیدن : كسي که سیگار می‌کشد ممکن است در معرض خطر بیش‌تری برای ابتلا به پولیپ و سرطان کولورکتال باشد.

از آنجا ‌که بيماران مبتلا به سرطان کولورکتال امكان دارد دوباره به سرطان کولورکتال مبتلا شوند، بايد به‌صورت منظم کنترل شوند. اگر مبتلا به سرطان کولورکتال هستید، شايد نگران باشید اعضای خانواده شما به این بیماری مبتلا شوند. آنها که فکر می‌کنند در معرض ابتلا به این بیماری هستند باید با پزشک خود مشورت کنند، و او روش‌هایی را برای کاهش این خطر و وقت ملاقات‌های مناسبی را برای کنترل منظم پیشنهاد خواهد كرد. برای آشنایی بیش‌تر با روش‌هایی که پولیپ‌ها و سرطان کولورکتال را تشخیص مي‌دهند به بخش غربالگری مراجعه کنید.

غربالگری

آزمایش‌های غربالگری برای پیدا کردن پولیپ‌ها و سرطان قبل از اینکه علائمی وجود داشته باشد به پزشک کمک مي‌کند. پیدا کردن و خارج کردن پولیپ‌ها ممکن است از سرطان کولورکتال پیشگیری کند. همچنین، به‌نظر می‌رسد درمان سرطان کولورکتال وقتی که این بیماری در مراحل ابتدایی تشخیص داده شود مؤثرتر است.

برای پیدا کردن پولیپ‌ها یا سرطان کولورکتال در مراحل ابتدایی:

  • افراد در دهۀ 50 سالگی و مسن تر باید غربالگری شوند.
  • كساني که خود را در گروه خطر بیش‌تر از متوسط از نظر سرطان کولورکتال مي‌دانند باید با پزشک خود دربارۀ لزوم انجام غربالگری قبل از 50 سالگی، و اینکه چه آزمایشی را بدهند، فواید و خطرات هر آزمایش، و فاصله بین ملاقات‌ها مشورت کنند.

از آزمایش‌های غرباگری زیر برای پیدا کردن پولیپ‌ها، سرطان، و سایر نقاط غیرطبیعی در بدن می‌توان استفاده کرد. دربارۀ هر آزمایش پزشك توضيحات بيش‌تري خواهد داد.

  • آزمایش خون مخفی در مدفوع (FOBT) : گاهی سرطان یا پولیپ‌ها خونریزی می کنند، و آزمایش خون مخفی در مدفوع (FOBT) می‌تواند مقادیر بسیار کم خون در مدفوع را شناسایی کند. بايد دانست كه موارد خوش‌خیم (مانند بواسیر) نیز باعث ایجاد خون در مدفوع مي‌شود.
  • سیگموئیدوسکوپی : پزشک داخل رکتوم (راست روده) و بخش پایینی کولون را با لوله‌اي دارای روشنایی به نام سیگموئیدوسکوپ بررسی می‌کند، و اگر پولیپی پیدا شود آن را خارج می‌کند. فرایند خارج کردن پولیپ‌ها «پولیپکتومی»(Polypectomy) نام دارد.
  • کولونوسکوپی: پزشک داخل رکتوم (راست روده) و تمام کولون را با استفاده از یک لوله بلند، دارای روشنایی به نام کولونوسکوپ بررسی می‌کند، و پولیپ‌هایی را که پیدا می‌کند خارج می‌سازد.
  • باریم انما (تنقیه) با کنتراست دوگانه : به بیمار یک تنقیه با محلول باریم داده می‌شود، و هوا به داخل رکتوم پمپ می‌شود. چندین عکس رادیولوژی از کولون و رکتوم گرفته می‌شود. باریم و هوا کمک می‌کنند رکتوم و کولون واضح‌تر در عکس‌ها نشان داده شوند و پولیپ‌ها و تومورها دیده شوند.
  • معاینه انگشتی رکتوم : معاینه انگشتی معمولاً بخشی از معاینات بالینی معمول است. پزشک یک انگشت که داخل دستکش، و چرب شده را داخل رکتوم قرار می‌دهد تا نقاط غیرطبیعی را حس کند.
  • کولونوسکوپی مجازی : این روش در حال مطالعه است. به بخش «امیدبخشی تحقیقات سرطان» مراجعه کنید.

خواندن خلاصه نکات مقاله پايگاه علمي، پزشكي و آموزشي مؤسسة تحقيقات، آموزش و پيشگيري سرطان (www.ncii.ir) تحت عنوان «غربالگری سرطان کولورکتال: پرسش و پاسخ» را به شما توصيه مي‌كنيم.

می‌توانید سؤال‌هاي زیر را از پزشک خود را بپرسید :

  • کدام آزمایش را برای من پیشنهاد می‌کنید؟ و چرا؟
  • هزینه این آزمایش چقدر است؟ آیا بیمه برنامه‌ای برای پرداخت آزمایش‌های غربالگری دارد؟
  • آیا آزمایش دردناک خواهد بود؟
  • چقدر طول می‌کشد تا بعد از آزمایش از نتایج آن با خبر شوم؟

علائم

یک علامت شایع سرطان کولورکتال تغییر در عادات گوارشی است. بعضی از این علائم عبارتند از :

  • داشتن اسهال یا یبوست.
  • احساس عدم تخليه كامل روده.
  • دیدن خون (قرمز روشن یا خیلی تیره) در مدفوع.
  • متوجه شوید مدفوع باریک‌تر از معمول شده است.
  • داشتن زور پیچ یا گرفتگی عضلانی مداوم، یا احساس پری یا نفخ.
  • کاهش وزن بدون دلیل مشخص.
  • احساس خستگی شدید دائمی.
  • داشتن حالت تهوع یا استفراغ.

در اغلب موارد این علائم مربوط به سرطان نیستند. سایر مشکلات جسمی نیز می‌توانند علائم مشابهی ایجاد کنند. هر كس که این علامت‌ها را داشته باشد باید با پزشک مشورت کند تا در سریع‌ترین زمان ممکن تشخیص داده شود و درمان گردد.

معمولاً سرطان در مراحل ابتدایی باعث ایجاد درد نمی شود. مهم است که منتظر احساس درد برای رفتن به پزشک نباشید.

تشخیص

اگر نتایج آزمایش غربالگری فرد نشان‌دهنده سرطان باشند یا اگر فرد علائم بالینی دارد، پزشک باید متوجه شود آیا دلیل آن سرطان یا سایر عوامل است و از او دربارۀ سوابق پزشكي خودش و خانواده‌اش سؤال می کند و معاینه بالینی به عمل می‌آورد، و یک یا چند آزمایش که در بخش غربالگری توضیح داده شد هم انجام مي‌شود.

اگر معاینه بالینی و نتایج آزمایش‌ها حاكي از عدم وجود سرطان باشد، پزشک تصمیم مي‌گیرد که دیگر هیچ آزمایش و هیچ درمانی لازم نیست، و فقط یک نوبت ملاقات برای بررسی‌های کلی پیشنهاد مي‌کند.

اگر آزمایش‌ها یک منطقه غیرطبیعی (مانند پولیپ) را نشان دهند. احتمال دارد یک نمونه‌برداری برای بررسی سلول‌های سرطانی لازم باشد. اغلب بافت غیرطبیعی  را هنگام کولونوسکوپی یا سیگموئیدوسکوپی خارج مي‌كنند و متخصص آسیب‌شناسی با میکروسکوپ، بافت را از نظر سلول‌های سرطانی بررسی می کند.

می‌توانید قبل از انجام نمونه‌برداری از پزشک خود این سؤال‌ها را بپرسید :

  • نمونه‌برداری چگونه انجام می‌شود؟
  • آیا برای نمونه‌برداری بايد به بیمارستان بروم؟
  • چقدر طول می‌کشد؟ آیا بدون بیهوشی انجام می‌شود؟ آیا درد دارد؟
  • آیا خطر دارد؟ آیا امکان عفونت یا خونریزی بعد از عمل وجود دارد؟
  • چقدر طول می کشد تا بهبود بیابم؟ چه زمانی می‌توانم رژیم غذایی معمولی داشته باشم؟
  • چه زماني از نتیجه آزمایش با خبر مي‌شوم؟
  • اگر سرطان داشته باشم، چه کسی دربارۀ مراحل بعدی با من صحبت می‌کند؟ و چه زمانی؟

مرحله‌بندی

اگر نمونه‌برداری نشان دهد که سرطان وجود دارد، پزشک برای انتخاب بهترین درمان نیاز به آگاهي از چگونگي گسترش (مرحله) بیماری دارد. مرحله بیماری براساس تهاجم یا عدم‌تهاجم تومور به بافت‌های مجاور، گسترش یا عدم‌گسترش سرطان، و محل‌های احتمالی انتشار آن در بدن، تعیین می‌شود.

به‌منظور تعيين مرحله بيماري بعضی از این آزمایش‌ها تجویز مي‌شود :

  • آزمایش خون: پزشک دنبال آنتی‌ژن ِکارسینوامبریونیک CEA)carcinoembryonic Antigen) و ترکیبات دیگر در خون می‌گردد. مقدار آنتی‌ژن ِکارسینوامبریونیک CEA)carcinoembryonic Antigen) در خونِ بعضی از كساني که سرطان کولورکتال یا مشکلات دیگر دارند بالا است.
  • کولونوسکوپی : اگر برای بیمار کولونوسکوپی انجام نشده باشد، پزشک به‌وسیله کولونوسکوپی به دنبال مناطق غیرطبیعی در تمام طول کولون و رکتوم می‌گردد.
  • سونوگرافی داخلِ رکتومی : یک ردیاب سونوگرافی (مافوق صوت) داخل رکتوم قرار می‌دهند. ردیاب امواج صوتیِ غیرقابل شنیدن را به بیرون می‌فرستد. امواج از رکتوم و بافت‌های اطراف آن منعکس می‌شود، و یک کامپیوتر از انعکاس امواج برای تولید تصویر استفاده می‌کند. ممکن است تصویر عمق رشد تومورِ رکتوم یا گسترش احتمالی سرطان به غدد لنفاوی یا بافت‌های مجاور را نشان دهد.
  • عکس اشعه ايكس از قفسه سینه : عکس‌های اشعه ايكس قفسه سینه نشان مي‌دهند که آیا سرطان به ریه رسوخ كرده یا نه.
  • سي.تي.اسکن (CT Scan) : یک دستگاه اشعه ايكس که به کامپیوتر متصل است تعدادي عکس دقیق از مناطق داخل بدن می‌گیرد. گاهي یک ماده رنگی به بيمار تزریق مي‌شود. سي.تي.اسکن (CT Scan) نشان مي‌دهد که آیا سرطان به کبد، ریه‌ها، یا اندام‌های دیگر منتشر شده یا نه.

پزشک بعضي وقت‌ها از آزمایش‌های دیگري (مانند MRI) نیز برای بررسی گسترش سرطان استفاده مي‌کند. گاهی مرحله‌بندی تا انجام جراحی برای خارج کردن تومور، کامل نمی‌شود (جراحی برای سرطان کولورکتال در بخش درمان توضیح داده شده است).

سرطان کولورکتال با مراحل زیر توصیف مي‌شود :

  • مرحله صفر (0) : سرطان فقط در داخلی‌ترین لایه پوشاننده کولون یا رکتوم دیده می‌شود. نام دیگر مرحله صفر سرطان کولورکتال كارسينوم درجا(Carcinoma In Situ) است.
  • مرحله يك (I) : تومور به لایه داخلی کولون یا رکتوم رسوخ کرده ولي هنوز به داخل دیواره نفوذ نکرده است.
  • مرحله دو (II) : تومور بیش‌تر به داخل دیواره کولون یا رکتوم گسترش پیدا کرده است، و به بافت‌هاي مجاور تهاجم کرده، اما هنوز سلول‌های سرطانی به غدد لنفاوی نرسيده است.
  • مرحله سه (III) : سرطان به غدد لنفاوی مجاور رسيده، اما به بخش‌های دیگر بدن گسترش پیدا نکرده است.
  • مرحله چهار (IV) : سرطان در بخش‌های دیگر بدن مانند کبد و ریه‌ها منتشر شده است.
  • عود: به سرطانی گفته می‌شود که درمان شده و پس از یک دوره زمانی که در آن دوره سرطان قابل شناسایی نیست، برمی‌گردد. ممکن است بیماری در کولون یا رکتوم، یا بخش دیگری از بدن عود کند (برگردد).

درمان

بسیاری از بيماران مبتلا به سرطان کولورکتال می‌خواهند نقش فعالی در تصمیم‌گیری دربارۀ مراقبت پزشکیِ خودشان داشته باشند. و اين طبیعی است که بخواهند تا جایی که امکان دارد دربارۀ بیماری و انتخاب‌های درمانی خودشان بدانند. البته شوک واضطراب بعد از تشخیص، امكان فکر کردن به سؤال‌هایی که می خواهید از پزشک خود بپرسید را مشکل مي‌کند. معمولاً نوشتن فهرست سؤال‌ها قبل از وقت ملاقات کمک می‌کند.

برای یادآوری حرف‌های پزشک می‌توانید یادداشت برداريد یا با اجازة او حرف‌هايش را ضبط كنيد. يا یک عضو خانواده یا یک دوست را برای شرکت در بحث، یادداشت برداشتن، یا فقط شنيدن حر‌ف‌هاي پزشك همراه خود ببرید.

لازم نیست تمام سؤال‌ها را در یک جلسه بپرسید. بعداً باز هم این امکان را دارید تا از پزشک یا پرستارتان بخواهید تا مسائلی را که واضح نیستند، توضیح دهند و دربارۀ جزئیات بیش‌تر بپرسید.

ممکن است پزشک بيمار را به متخصصی که در زمینۀ درمان سرطان کولورکتال تجربه دارد ارجاع دهد، یا خود بیمار درخواست ارجاع کند. متخصصینی که سرطان کولورکتال را درمان می‌کنند عبارتند از: جراح‌ها، متخصص‌های سرطان، و پرتوتابی سرطان (Radiation Oncologists) گاهي گروهی از پزشکان در درمان بيمار با هم همکاری دارند.

روش‌های درمانی

گزينه‌هاي درمان عمدتاً بستگی به محل تومور در کولون یا رکتوم و مرحله بیماری دارد. درمان سرطان کولورکتال شامل جراحی، شیمی‌درمانی، درمان بیولوژیک، یا پرتودرمانی است. بعضی بيماران ترکیبی از این درمان‌ها را دارند. این درمان‌ها در زیر توضیح داده شده‌اند.
گاهی سرطان کولون به شکل متفاوتی از سرطان رکتوم درمان می‌شود. انواع درمان سرطان کولون و رکتوم به‌طور جداگانه در زیر توضیح داده شده‌اند.
پزشک گزينه‌هاي درمان و نتایج احتمالی را برای بیمار شرح مي‌دهد. شما و پزشکتان می‌توانید برای رسیدن به یک برنامه درمانی که با نیازهای شما سازگاری دارد، با هم مشورت و همكاري کنید.

گزينه‌هاي درمان سرطان شامل درمان موضعی و درمان سیستمیک (فراگیر) است.

  • درمان موضعی : جراحی و پرتودرمانی، درمان‌های موضعی هستند. این درمان‌ها بافت‌هاي سرطاني را در کولون یا رکتوم یا نزدیک آنها، از بدن بيمار خارج می‌کنند. زمانی‌که سرطان کولورکتال به سایر نقاط بدن گسترش پیدا کرده باشد، از درمان موضعی برای کنترل بیماری در همان نقاط مشخص استفاده مي‌شود.
  • درمان سیستمیک (فراگیر) : شیمی‌درمانی و درمان بیولوژیک (زیست‌شناختی) درمان‌های سیستمیک هستند. داروها وارد جریان خون می‌شوند و سرطان را در سرتاسر بدن نابود یا مهار می‌کنند.

چون درمان سرطان معمولاً به سلول‌ها و بافت‌های سالم آسیب می‌رساند، عوارض جانبی هم شایع هستند. عوارض جانبی عمدتاً بستگی به میزان و نوع درمان دارند، و برای بيماران مختلف متفاوتند، و از جلسه درمانی تا جلسه دیگر تغییر مي‌کنند. قبل از شروع درمان، گروه مراقبت پزشکی شما عوارض جانبی احتمالی را توضیح می‌دهند و روش‌هایی را برای کمک به مهار آنها توصیه می‌کنند.

در هر مرحله بیماری، مراقبت حمایتی برای کاهش عوارض جانبی، برای تسكين درد علائم دیگر و ايجاد آرامش براي نگرانی‌های روحی در دسترس است.

می‌توانید با پزشک خود دربارۀ شرکت در پژوهش بالینی که یک مطالعه تحقیقی دربارۀ روش‌های درمانی جدید است، صحبت کنید. بخش «امیدبخشی تحقیقات سرطان» اطلاعات بیش‌تری دربارۀ پژوهش بالینی دارد.

قبل از آغاز درمان سؤال‌هاي زیر از پزشک مناسب به‌نظر مي‌رسد :

  • مراحل این بیماری چیست؟ آیا سرطان گسترش پیدا کرده است؟
  • انتخاب‌های درمانی من کدامند؟ کدام را برای من پیشنهاد می‌کنید؟ آیا بر روي من بیش‌تر از یک نوع درمان انجام می‌شود؟
  • فوایدی که برای هر نوع درمان انتظار دارید چيست؟
  • خطرها و عوارض جانبی احتمالی هر نوع درمان چه هستند؟ چگونه می شود این عوارض جانبی را درمان کرد؟
  • برای آمادگي شروع درمان چه کاری بايد انجام دهم؟
  • درمان چه اثری روی فعالیت‌های طبیعی ِ من خواهد داشت؟ آیا مشکلات ادراری خواهم داشت؟ مشکلات گوارشی
  • مانند اسهال یا خونریزی از مقعد چه‌طور؟ آیا درمان اثری روی فعالیت جنسی من ايجاد خواهد كرد؟
  • هزينه درمان چقدر است؟ و آیا توسط بیمه پرداخت می‌شود؟

جراحی

جراحی رایج‌ترین درمان مورد استفاده برای سرطان کولورکتال است.

  • کولونوسکوپی : ممکن است یک پولیپ بدخیم کوچک از کولون یا قسمت بالایی رکتوم بيمار به‌وسیله کولونوسکوپ خارج شود. بعضی از تومورهای کوچک را نيز از راه مقعد بدون استفاده از کولونوسکوپ خارج مي‌كنند.
  • لاپاراسکوپی : سرطان کولون در مراحل ابتدایی را به کمک یک لوله باریکِ دارای روشنایی به نام لاپراسكوپ (Laparoscope) خارج مي‌كنند. به اين نحو كه سه یا چهار برش کوچک به داخل شکم داده می‌شود. سپس جراح به‌وسیله لاپراسکوپ داخل شکم را می‌بیند. و تومور و قسمت‌هایی از کولون را برمي‌دارد. در صورت لزوم غدد لنفاوی مجاور نیز برداشته مي‌شوند. جراح برای بررسی گسترش سرطان، بقیه روده و کبد را هم مورد ملاحظه قرار مي‌دهد.
  • جراحی باز : جراح یک برش وسیع برای برداشتن تومور و قسمت‌هایی از کولون یا رکتوم سالم روی شکم ایجاد می‌کند. بعضی از غدد لنفاوی مجاور نیز خارج می‌شوند. آن‌گاه جراح برای بررسی گسترش سرطان، بقیه روده و کبد را هم دقيقاً مورد ملاحظه قرار مي‌دهد.

وقتی قسمتی از کولون یا رکتوم خارج می‌شود، معمولاً جراح بخش‌های سالم را دوباره به هم متصل مي‌کند، اما بعضی اوقات اتصال دوباره امکان ندارد. در این موارد، جراح برای خروج مواد زائد (مدفوع) از بدن راه جدیدی درست می‌کند،به اين نحو كه یک سوراخ (استوما، Stoma) در دیواره شکم ایجاد می‌کند، انتهای بالایی روده را به استوما متصل می‌کند، و انتهای دیگر را می‌بندد. عملی که برای ایجاد استوما انجام می‌شود کولوستومی (Colostomy) نام دارد. یک کیسه برای جمع‌آوری مواد زائد روی استوما را می‌پوشاند، و یک ماده چسبنده آن را در محلش نگاه می‌دارد.

برای اکثر بیماران، استوما موقتی است. و فقط تا زمانی‌که کولون یا رکتوم بعد از جراحی بهبود پیدا می‌کند لازم است. بعد از بهبود، جراح بخش‌های روده را دوباره به هم متصل می‌کند و استوما را می‌بندد. بعضی بيماران مخصوصاً کسانی که تومور در بخش پایینی رکتوم آنها قرار دارد به استومای دائمی نیاز دارند.

بيماراني که کولوستومی مي‌شوند گاهي دچار تحریک پوست اطراف استوما مي‌شوند. پزشک، پرستار، یا متخصص درمان استومای روده‌ایِ (Enterostomal Therapist) به بیمار آموزش مي‌دهند كه چگونه محل استوما را تمییز نگاه دارد و از تحریک و عفونت جلوگیری کنید. بخش توانبخشي اطلاعات بیش‌تری تحت عنوان چگونه بيماران بايد از استوما مراقبت کنند، دارد.

زمان بهبود پس از عمل، از يك بيمار به بيمار دیگر متفاوت است. ممکن است برای چند روز اول احساس ناراحتی کنید. دارو به کنترل درد کمک می‌کند. قبل از جراحی باید دربارۀ شیوه تسکین و يا كاهش درد با پزشک یا پرستار خود صحبت کنید. بعد از عمل اگر به مسكن بیش‌تری احتیاج داشتید، پزشک ميزان آن را متناسب با وضع شما تنظیم مي‌کند.

احتمال دارد که بیمار برای مدتی احساس خستگی یا ضعف کند. همچنین گاهی وقت‌ها جراحی باعث یبوست یا اسهال می‌شود. گروه مراقبت پزشکی بيمار را از نظر علامت‌های خونریزی، عفونت، یا مشکلات دیگری که احتیاج به درمان فوری دارند، تحت‌نظر می‌گیرد.

قبل از آغاز درمان سؤال‌هاي زیر از پزشک مناسب به‌نظر مي‌رسد :

  • مراحل این بیماری چیست؟ آیا سرطان گسترش پیدا کرده است؟
  • انتخاب‌های درمانی من کدامند؟ کدام را برای من پیشنهاد می‌کنید؟ آیا بر روي من بیش‌تر از یک نوع درمان انجام می‌شود؟
  • فوایدی که برای هر نوع درمان انتظار دارید چيست؟
  • خطرها و عوارض جانبی احتمالی هر نوع درمان چه هستند؟ چگونه می شود این عوارض جانبی را درمان کرد؟
  • برای آمادگي شروع درمان چه کاری بايد انجام دهم؟
  • درمان چه اثری روی فعالیت‌های طبیعی ِ من خواهد داشت؟ آیا مشکلات ادراری خواهم داشت؟ مشکلات گوارشی
  • مانند اسهال یا خونریزی از مقعد چه‌طور؟ آیا درمان اثری روی فعالیت جنسی من ايجاد خواهد كرد؟
  • هزينه درمان چقدر است؟ و آیا توسط بیمه پرداخت می‌شود؟

شیمی‌درمانی

در شیمی‌درمانی از داروهای ضد سرطان برای کشتن سلول‌های سرطانی استفاده می شود. داروها وارد جریان خون می‌شوند و روی سلول‌های سرطانی در سرتاسر بدن اثر می‌گذارند.

معمولاً داروهای ضد سرطان از راه رگ تزريق می‌شوند، اما بعضی از آنها به‌صورت خوراکی به بیمار داده می‌شوند. ممکن است شما در بخش سرپایی بیمارستان، در مطب پزشک، یا در خانه درمان شوید. به‌ندرت نياز به بستري شدن در بیمارستان خواهيد داشت.

عوارض جانبی شیمی‌درمانی عمدتاً بستگی به نوع دارو و دوز (میزان دارو در خون) دارد. این داروها می‌توانند به آن دسته از سلول‌های طبیعی که سریع تقسیم می‌شوند نيز آسیب برسانند.

  • سلول‌های خون : این سلول‌ها با عفونت مبارزه می‌کنند، به انعقاد خون کمک می‌کنند، و اکسیژن را به تمام بخش‌های بدن می‌رسانند. وقتی که داروها روی سلول‌های خونی اثر می‌گذارند، بیش‌تر احتمال دارد که فرد دچار عفونت شود، در برخي نقاط بدن او کبودي ايجاد شود و یا به‌آسانی خونریزی کند وخیلی ضعیف یا خسته شود.
  • سلول‌های ریشه موها : شیمی‌درمانی معمولاً باعث ریزش مو مي‌شود. اما موهای بيمار، مدتي پس از شيمي‌درماني دوباره رشد خواهند کرد، اما احتمالاً رنگ و جنسشان تغییر مي‌کند.
  • سلول‌های پوشاننده دستگاه گوارش : شیمی‌درمانی معمولاً باعث کاهش اشتها، تهوع و استفراغ، اسهال، یا زخم‌های دهان و لب مي‌شود.

شیمی‌درمانی سرطان کولورکتال گاهي باعث دردناک شدن و قرمز شدن پوست کف دست و پا مي‌شود، و ممکن است پوسته‌ریزیِ پوست ایجاد شود.

گروه مراقبت پزشکی راه‌هایی برای کنترل بسیاری از این عوارض جانبی به بیمار پیشنهاد مي‌کند. بیش‌تر عوارض جانبی وقتی درمان تمام ‌شود از بین می‌روند.

خواندن مقالة پايگاه علمي، پزشكي و آموزشي مؤسسة تحقيقات، آموزش و پيشگيري سرطان (www.ncii.ir) به نام «شما و شیمی‌درمانی: راهنمای کمک به خود در طول درمان سرطان» را به شما توصيه مي‌كنيم.

درمان بیولوژیک

بعضی از مبتلایان به سرطان کولورکتالِ گسترش یافته، آنتی بادیِ مونوکلونال (تک دودمانی)، که نوعی درمان بیولوژیک است دریافت می‌کنند.

آنتی‌بادی‌های مونوکلونال به سلول‌های سرطان کولورکتال متصل می‌شوند، و در رشد سلول‌های سرطانی و گسترش سرطان، تداخل ایجاد می‌کنند. بیماران، آنتی‌بادی تک‌دودمانی را از راه رگ در مطب پزشک، بیمارستان، یا درمانگاه دریافت می‌کنند. بعضی بیماران همزمان شیمی درمانی نیز مي‌شوند.

در طول درمان، گروه مراقبت پزشکی مراقب نشانه‌هایی از بعضی مشکلات هستند. بعضی‌ها برای پیشگیری از یک واکنش حساسیتی (آلرژیک) احتمالی، از دارو استفاده می‌کنند. عوارض جانبی عمدتاً بستگی به نوع آنتی‌بادیِ مونوکلونال مورد استفاده دارد. عوارض جانبی شامل بثورات پوستي، تب، دردهاي شکمی، استفراغ، اسهال، تغییرات فشار خون، خونریزی، یا مشکلات تنفسی است كه معمولاً بعد از اولین درمان خفیف‌تر می‌شوند.

خواندن مقالة پايگاه علمي، پزشكي و آموزشي مؤسسة تحقيقات، آموزش و پيشگيري سرطان (www.ncii.ir) در مورد درمان بیولوژیک تحت عنوان: «درمان‌هایی که از دستگاه ایمنی بدن برای مقابله با سرطان استفاده می‌کنند» هم مفید است.خواندن مقالة پايگاه علمي، پزشكي و آموزشي مؤسسة تحقيقات، آموزش و پيشگيري سرطان (www.ncii.ir) در مورد درمان بیولوژیک تحت عنوان: «درمان‌هایی که از دستگاه ایمنی بدن برای مقابله با سرطان استفاده می‌کنند» هم مفید است.

این سؤال‌ها قبل از شیمی‌درمانی یا درمان بیولوژیک از پزشک مناسب به‌نظر مي‌رسد :

  • چه داروهایی برای من تجویز می‌شود؟ این داروها چکار می‌کنند؟
  • درمان چه زمانی آغاز می‌شود؟ چه زماني تمام می‌شود؟ هر چند وقت يكبار تكرار مي‌شود؟
  • برای درمان به کجا خواهم رفت؟ آیا بعد از درمان می‌توانم تا خانه رانندگی کنم؟
  • برای مراقبت از خود در طول درمان چه کاری بايد انجام دهم؟
  • از کجا می‌فهمیم که درمان مؤثر است؟
  • بروز کدام یک از عوارض جانبی را بايد اطلاع دهم؟
  • آیا عوارض بلندمدت هم وجود خواهند داشت؟

پرتودرمانی

در پرتودرمانی (Radiation Therapy) از پرتوهای (اشعه) با انرژی بالا برای کشتن سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود. پرتودرمانی فقط در محل مورد درمان اثر می‌گذارد.

پزشکان از انواع مختلفی از پرتو‌درمانی برای درمان سرطان استفاده می‌کنند. بعضی وقت‌ها بیماران دو نوع پرتو دریافت می‌کنند.

  • پرتوخارجی : پرتو از یک دستگاه در خارج از بدن بيمار تابانده می‌شود. رایج‌ترین دستگاهی که برای پرتودرمانی مورد استفاده قرار مي‌گيرد تسهیل‌کننده خطی     (Linear Accelerator) نام دارد. اکثر بیماران برای درمانشان مجموعاً 5 روز در هفته و برای چند هفته به بیمارستان یا درمانگاه می‌روند.
  • پرتو داخلی (کاشت پرتو یا براکی‌تراپی) : پرتو از یک ماده رادیواکتیو که در یک لوله باریک که مسقیماً داخل تومور یا نزدیکی آن كار گذاشته شده تابيده مي‌شود. بیمار در بیمارستان بستري مي‌شود و وسیله کاشته شده مجموعاً برای چند روز در محلش می‌ماند که معمولاً قبل از اینکه بیمار به خانه برود خارج می‌شود.
  • پرتودرمانی هنگام عمل (IORT) : در بعضی موارد دادن پرتو در طول عمل انجام می‌شود.

عوارض جانبی عمدتاً به ميزان پرتوتابی و آن قسمت از بدن که تحت درمان قرار می‌گیرد بستگي دارد. پرتودرمانیِ شکم و لگن معمولاً باعث تهوع، استفراغ، اسهال، مدفوع خونی، یا حرکات روده‌ای فوری (نیاز به دفع مدفوع فوری) مي‌شود. گاهي نيز باعث مشکلات ادراری، مانند عدم توانایی در کنترل ادرار مي‌شود. علاوه بر این پوست بیمار در محل مورد درمان قرمز، خشک، و حساس مي‌شود، به‌خصوص پوست اطراف مقعد بسیار حساس است.

احتمال زیادی وجود دارد که بیمار در طول پرتودرمانی به‌خصوص در چند هفته آخر درمان خیلی خسته شود. در عین حالی که استراحت مهم است، پزشکان معمولاً به بیماران توصیه می‌کنند تا جایی که امکان دارد فعال باشند.

با آنكه عوارض جانبی شیمی‌درمانی می‌توانند آزار دهنده باشند و معمولاً پزشک آنها را درمان یا کنترل مي‌کند، پس از پایان درمان از بین می‌روند.

خواندن مقالة پايگاه علمي، پزشكي و آموزشي مؤسسة تحقيقات، آموزش و پيشگيري سرطان (www.ncii.ir) تحت عنوان «شما و پرتودرمانی: راهنمایی برای کمک به خود در طول درمان سرطان»، هم مفید است.

می‌توانید این سؤال‌ها را از پزشک خود دربارۀ پرتودرمانی بپرسید :

  • چرا به این درمان نیاز دارم؟
  • چه زمانی درمان شروع می‌شود؟ و چه زماني تمام می‌شود؟
  • در طول درمان چه احساسی خواهم داشت؟
  • چگونه می‌فهمیم که درمان مؤثر است؟
  • برای مراقبت از خود در طول درمان چه کاری می‌توانم انجام دهم؟
  • آیا می‌توانم به فعالیت‌های عادي خود ادامه دهم؟
  • آیا عوارض طولانی مدت وجود دارند؟

درمان سرطان کولون

بیش‌تر بیماران مبتلا به سرطان کولون با جراحی درمان می‌شوند. بعضی بیماران، هم جراحی و هم شیمی‌درمانی می‌شوند و بعضی از كساني که بیماری پیشرفته دارند درمان بیولوژیک (زیست شناختی) می‌شوند.

مبتلایان به سرطان کولون به‌ندرت به کولوستومی نیاز پیدا می‌کنند.

با آنکه پرتودرمانی به‌ندرت برای درمان سرطان کولون استفاده می‌شود، لكن گاهی برای تسکین درد و علائم دیگر مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

درمان سرطان رکتوم

در تمامی مراحل سرطان رکتوم، جراحی رایج‌ترین درمان است. بعضی از بيماران، جراحی، پرتودرمانی، و شیمی‌درمانی می‌شوند و بعضی از كساني که بیماری پیشرفته دارند درمان بیولوژیک (زیست شناختی) می‌شوند.

از هر هشت بیمار مبتلا به سرطان رکتوم، یک نفر به کولوستومی دائمی نیاز دارد.

پرتودرمانی ممکن است قبل یا بعد از جراحی انجام شود. بعضی بیماران قبل از جراحی پرتودرمانی می‌شوند تا تومور جمع شود (کوچک شود)، و بعضی‌ها هم بعد از عمل، پرتودرمانی می‌شوند تا سلول‌هایی که باقی مانده است کشته شوند. در بعضی از بیمارستان‌ها ممکن است بیمار در طول عمل جراحی پرتودرمانی شود، و بعضي از بیماران نيز فقط برای تسکین درد و علائم دیگر که به علت سرطان ایجاد می‌شوند، پرتودرمانی مي‌شوند.

تغذیه و فعالیت بدنی

درست خوردن و فعال بودن تا حد امکان، مهم است.

بیمار برای حفظ وزن مناسب در طول و بعد از جراحی، نیاز به مقدار مناسب کالری دارد، پروتئین، ویتامین و مواد مغذی کافی نيز مورد نياز اوست. درست غذا خوردن به بیمار کمک می‌کند تا احساس بهتر و انرژی بیش‌تری داشته باشد.

شاید درست خوردن مشکل باشد. گاهی اوقات به خصوص در طول درمان یا بلافاصله بعد از آن، ممکن است بيمار اشتها نداشته باشد یا احساس ناراحتی یا خستگی کند و يا احساس كند مزه غذاها به خوبی قبل نیستند. امکان دارد حالت تهوع، استفراغ، اسهال و زخم‌های دهانی هم داشته باشد.

پزشک، متخصص تغذیه یا مسئول مراقبت پزشکیِ می‌توانند راه‌هایی برای مقابله با این مشکلات پیشنهاد کنند. مقالة پايگاه علمي، پزشكي و آموزشي مؤسسة تحقيقات، آموزش و پيشگيري سرطان (www.ncii.ir) با عنوان «نکات مفید دربارۀ خوردن برای بیماران سرطانی» ایده‌ها و دستورهای غذایی مفیدی دارد.

بسیاری معتقدند وقتی فعالند، احساس بهتری دارند. پیاده‌روی، یوگا، شنا و فعالیت‌های دیگر می‌توانند شما را قوی نگاه دارند و انرژی شما را زیاد کنند. البته بايد قبل از انتخاب هر نوع فعالیت بدنی از پزشک نظر بخواهيد. همچنین اگر فعالیت بدنی باعث ایجاد درد یا مشکلات دیگر مي‌شود حتماً پزشک یا پرستار خود را آگاه كنيد.

توانبخشی

بخش مهمی از مراقبت‌های سرطان توانبخشی است. گروه مراقبت پزشکی هر تلاشی می‌کند تا بیمار هرچه سریع‌تر به زندگي طبیعی خود برگردد.

اگر بیمار استوما داشته باشد، باید بداند چگونه از آن مراقبت کند. پزشکان، پرستارها و متخصصین درمان استومای روده‌ای می‌توانند به او کمک کنند. اغلب، متخصصین درمان استومای روده‌ای قبل از جراحی با بیمار دربارۀ اقداماتی که انجام می‌شود، گفت‌وگو می‌کنند. آنها به بيمار می‌آموزند كه چگونه بعد از عمل، از استوما مراقبت کند و دربارۀ مسائل مربوط به شیوه زندگی، از جمله موارد احساسی، فیزیکی (بدنی) و جنسی با او حرف مي‌زنند. آنها معمولاً اطلاعاتی هم دربارۀ منابع و گروه‌های حمایتی در اختیار بيماران قرار مي‌دهند.

مراقبت پس از عمل

مراقبت‌هاي بعد از درمان سرطان کولورکتال از اهميت برخوردار است. حتی وقتی به نظر می‌رسد که سرطان به‌طور کامل از بدن بيمار خارج شده یا درمان شده است، بیماری به علت باقی ماندن سلول‌های سرطانیِ شناسایی نشده در بعضی نقاط بدن بعد از درمان، عود می‌کند. پزشک، روند بهبود و نيز از نظر نشانه‌های عود (بازگشت) زير نظر خواهد داشت. معاينات کلی (Checkups) کمک می‌کند تا مطمئن شویم هر تغییری در سلامت، شناسایی و در صورت لزوم درمان می‌شود.

چکاپ کلی معمولاً شامل معاینه بالینی (معاینه رکتوم با انگشت)، تست‌های آزمایشگاهی (آزمایش خون مخفی مدفوع و آزمایش CEA carcino Embryonic Antigen) کولونوسکوپی، عکس‌های اشعه ايكس، سي.تي.اسکن CT Scan و آزمایش‌های دیگر است. اگر در فاصله بررسی‌های کلی مشکلی داشتید باید با پزشک تماس بگیرید.

مقالة پايگاه علمي، پزشكي و آموزشي مؤسسة تحقيقات، آموزش و پيشگيري سرطان (www.ncii.ir) با عنوان «مجموعه‌های به‌سوی آینده: زندگی بعد از درمان سرطان» را هم می‌توانید بخوانيد. این مقاله به سؤال‌هايي دربارۀ مراقبت پس از عمل و مسائل دیگر پاسخ می‌دهد. همچنین شرح می‌دهد چگونه با پزشک خود دربارۀ رسیدن به یک طرح اجرایی برای بهبود و آینده سالم، گفت‌وگو کنید.

طب تکمیلی

طبیعی است که بخواهید به خودتان کمک کنید تا احساس بهتری داشته باشید. بعضی از مبتلایان به سرطان می‌گویند که طب تکمیلی به آنها کمک می‌کند تا احساس بهتری داشته باشند. یک رویکرد وقتی طب تکمیلی نامیده می‌شود که همراه با درمان معمول استفاده شود. طب سوزنی، ماساژ درمانی، فرآورده‌هاي گیاهی، ویتامین‌ها و رژیم‌های خاص و مراقبه (Meditation) نمونه‌هایی از این رویکردها هستند.

اگر به امتحان کردن روش‌های جدید فکر می‌کنید از پزشک خود راهنمايي بخواهيد. چیزهایی که به نظر مطمئن می‌آیند، مانند چای‌های خاص گیاهی، احتمال دارد كه روی روند درمان معمول بيمار اثر بگذارند و گاهي خطرناک باشند. و بعضی رویکردها حتی در صورت تنها استفاده شدن باز هم می‌توانند خطرناک باشند.

شايد خواندن مقالة پايگاه علمي، پزشكي و آموزشي مؤسسة تحقيقات، آموزش و پيشگيري سرطان (www.ncii.ir) با عنوان «فکر کردن دربارۀ طب تکمیلی و جایگزین: راهنمایی برای مبتلايان به سرطان» برای شما مفید باشد.

قبل از تصمیم‌گیری دربارۀ استفاده از طب تکمیلی و جایگزین می‌توانید از پزشک خود این سؤال‌ها را بپرسید:

  • استفاده از این رویکرد چه منافعی می‌تواند برای من داشته باشد؟
  • خطرات آن چیست؟
  • آیا منافع احتمالی آن بیش‌تر از خطرات آن است؟
  • باید مواظب چه عوارض جانبی باشم؟
  • آیا این روش تغییری روی نحوه کارکرد درمان سرطان من ایجاد می‌کند؟ آیا ممکن است خطری داشته باشد؟
  • آیا این روش در حال مطالعه در پژوهش بالینی است؟
  • چقدر خرج خواهد داشت؟ آیا بیمه هزینه‌ها را می‌پردازد؟
  • آیا می‌توانید مرا به یک متخصص طب تکمیلی و جایگزین ارجاع دهید؟

منبع حمایتی

زندگی با یک بیماری جدی مانند سرطان کولورکتال امري ساده نیست. ممکن است نگران مراقبت از خانواده، حفظ شغل، یا ادامه فعالیت‌های روزمره خود باشید. همچنین نگرانی دربارۀ انواع درمان و کنترل عوارض جانبی، بستری شدن در بیمارستان، و هزینه‌های درمانی هم از نگرانی‌های شایع هستند. پزشکان، پرستارها و سایر اعضای گروه مراقبت پزشکی می‌توانند به سؤال‌هايي دربارۀ درمان، کار، یا فعالیت‌های دیگر پاسخ دهند. اگر بخواهید دربارۀ احساسات یا نگرانی‌های خود حرف بزنيد گفت‌وگو با یک مددکار اجتماعی يا مشاور در روانپزشكي نیز می‌تواند مفید باشد. مددکار اجتماعی معمولاً می‌تواند منابعی برای کمک مالی، رفت‌وآمد، مراقبت در خانه، یا حمایت‌هاي احساسي و هیجانی به شما پیشنهاد کند.

گروه‌های حمایتی نیز می‌توانند کمک کنند. در این گروه‌ها بیماران یا اعضای خانواده آنها برای درمیان گذاشتن و مبادله آنچه دربارۀ مقابله با بیماری و اثرات درمان تجربه كرده‌اند، با بیماران دیگر و اعضای خانواده آنها گفت‌وگو می‌کنند. این گروه‌ها گاهي حمایت‌های شخصی، یا حمایت از طریق تلفن، یا اینترنت را عرضه مي‌کنند. می‌توانید با یک عضو گروه مراقبت پزشکی خود دربارۀ پیدا کردن یک گروه حمایتی صحبت کنید.

براي دستيابي به مراكز دولتي و غيردولتي حمايتي مي‌توانيد به پايگاه علمي، پزشكي و آموزشي مؤسسة تحقيقات، آموزش و پيشگيري سرطان (www.ncii.ir) مراجعه كنيد.

همچنين مقالة پايگاه علمي، پزشكي و آموزشي مؤسسة تحقيقات، آموزش و پيشگيري سرطان (www.ncii.ir) با عنوان. «صرف وقت: حمایت برای بیماران مبتلا به سرطان» براي شما سودمند خواهد بود.

امیدبخشی تحقیقات سرطان

تحقیق در زمینۀ پیشگیری.
تحقیق در زمینۀ غربالگری و تشخیص.
تحقیق در زمینۀ درمان.

پزشکان سرتاسر دنيا در حال انجام انواع مختلفی از پژوهش‌های بالینی (مطالعات تحقیقی که افراد به‌صورت داوطلبانه در آن شرکت می‌کنند) هستند. پزشکان در این پژوهش‌ها روش‌های جدید برای پیشگیری، شناسایی، و درمان سرطان کولورکتال را مورد مطالعه قرار مي‌دهند.

پژوهش‌های بالینی برای پاسخ به سؤال‌هاي مهم و برای اطمینان از بی خطر و مؤثر بودن روش‌های جدید طراحی و اجرا می‌شوند. در حال حاضر تحقیقات به پیشرفت‌هایی رسیده و محققان به پژوهش‌هاي خود برای دست يافتن به روش‌های مؤثرتر ادامه می‌دهند.

در صورتی‌که ثابت شود رویکرد جدید مؤثر است، كساني که به پژوهش بالینی می‌پیوندند احتمالاً جزو اولین‌ها هستند که از مزایای آن بهره‌مند می‌شوند. و حتي اگر شرکت‌کننده در پژوهش مسقیماً نفع نبرد، با کمک به پزشکان برای آگاهي بیش‌تر دربارۀ بیماری و نحوه کنترل آن، سهم مهمی در پیشرفت علم پزشکی دارد. با آنكه پژوهش‌های بالینی در مواردي خطراتی دارد، ولي محققان تمام تلاش خود را به‌كار مي‌برند تا از بیماران محافظت کنند.

اتحقیق در زمینۀ پیشگیری

برای پی بردن به اینکه آیا مکمل های غذایی یا داروها می توانند از ایجاد سرطان کولورکتال جلوگیری کنند یا نه، پژوهش‌هايي در حال انجام است. به‌عنوان مثال، محققان در حال مطالعه روی ویتامین D ومکمل‌های کلسیم، مکمل‌های سلنيوم (Selenium) و داروی سلكوكسيب (Celecoxib) در بيماراني هستند که پولیپ دارند.

تحقیق در زمینۀ غربالگری

دانشمندان در حال آزمایش روش‌های جدید برای بررسی پولیپ‌ها و سرطان کولورکتال هستند. آنها در حال مطالعه سیگموئیدوسکوپی مجازی هستند. که یک نوع سي.‌تي‌.اسکن از کولون است. در این روش از داخل کولون عکس‌های اشعه ايكس X می‌گیرند.

تحقیق در زمینۀ درمان

محققان همچنين در حال مطالعه شیمی‌درمانی و درمان بیولوژیک هستند. آنها داروهای جدید، ترکیبات جدید، و غلظت‌های دارویی مختلف را مورد بررسی قرار مي‌دهند و نيز به دنبال روش‌هایی برای كاستن از عوارض جانبی درمان هستند.

 مطالب جالبی در زمینه آموزش به بیماران پس از ترخیص از آی سی یو در سایت دانشگاه شیراز گذاشته شده بود. ضمن تشکر از تهیه کنندگان لینک مطالب گذاشته می شود که از سایت خود دانشگاه قابل دانلود نیز می باشد:

مطالب درباره تغذیه از طریق لوله، زخم بستر، تراکئوستومی، سوند مثانه، فیزیوتراپی و.... است.

o2 thrapy :  http://ceel.sums.ac.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=633:2012-11-13-13-18-01&catid=907:2012-11-20-06-54-33&Itemid=400
phisiothrapy: http://ceel.sums.ac.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=634:2012-11-13-13-25-34&catid=907:2012-11-20-06-54-33&Itemid=400
tracheostomy: http://ceel.sums.ac.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=627:2012-11-13-13-28-22&catid=907:2012-11-20-06-54-33&Itemid=400
nutrition1: http://ceel.sums.ac.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=628:-1&catid=907:2012-11-20-06-54-33&Itemid=400
nutrition2: http://ceel.sums.ac.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=629:test&catid=907:2012-11-20-06-54-33&Itemid=400
foly catheter: http://ceel.sums.ac.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=630:test&catid=907:2012-11-20-06-54-33&Itemid=400
bedsore: http://ceel.sums.ac.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=631:2012-11-14-06-53-19&catid=907:2012-11-20-06-54-33&Itemid=400
health care: http://ceel.sums.ac.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=632:2012-11-14-07-04-31&catid=907:2012-11-20-06-54-33&Itemid=400