سفره رمضان را برچیدند لیکن رشته امید ما را نبریدند. خوشا آنانکه روی ماه او بدیدند و از هر چه جز او بریدند. خدایا ما را از آنان قرار ده که رو سپیدند.

به مناسبت ماه محرم:

آه محرم،

باز آمدی و داغ مرا تازه کردی،

داغ من داغ هجران است،

355 روز می خوابم  و   تو،

با زنگ خونین سپاه عشق،

مرا بیدار می کنی،

10 روز  مجنون حقیقت می شوم،

کاش همیشه مجنون بودم تا محشر انتقام،

آه نه، تو بزرگتر از آنی که انتقام بگیری،

این دست حقیقت است که تزویر را به خاک سیاه  نشانده است،

این  انتقام طبیعت است،

داغ من داغ هجران است من نمی توانم برای تو بگریم.

 مرا ببخش ای بزرگ:

رخصت  می دهی   تا سیاه بپوشم.

 

شب قدر:

امشب،
خنجر جهل و نادانی یکبار دیگر از آستین شیطانی شب ظاهر بینی بیرون آمد و  فرق خورشید شعور و بصیرت را شکافت و  آسمان ابدیت
را از آبی حقیقت سیراب کرد. و علی کیست، اوست که حقیقت را آنچنانکه هست، می بیند و
عیار یقینش را نمی توان با چشم ظاهر بین محک زد. و اوست که با حقیقت است و حقیقت با اوست تا ابد. خدایا در این شب عزیز چشمان گناهکارمان را به بارقه ای از اشک ندامت ببخش تا حقیقت بین شوند و علی را آنچنانکه می شاید و می باید پیروی کنند.
چگونه می توان علی را پیروی کرد اگر چشم علی شناس نباشد؟  و چگونه می توان شیعه بود و  حقیقت بین نبود؟ و چگونه میتوان حقیقت بین بود
و  از بصیرت به بهره بود.؟ و بصیرت هدیه کدامین نعمت عظمای الهی است که از آن مهجور مانده ایم. خدایا بصیرت را در این شب به ما هدیه کن که ما را کافی است تا  حقیقت بین شویم و علی شناس. و  به قول شاعر پیامبر است که علی شناسترین است:

" علی را قدر، پیغمبر شناسد  که هر کس خویش را  بهتر شناسد"