معاینات فیزیکی سیستم عصبی برای پرستاران
ساعت ٢:٢۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٥/۱٥   کلمات کلیدی: معاینات فیزیکی ،سیستم عصبی

معاینات فیزیکی سیستم عصبی برای پرستاران از ملزومات بخش های ویژه است که متاسفانه اینجانب خاطرات روشن یادگیری در این باره ندارم ولی قسمتی از تلاشهای خودم را برای شما نیز به اشتراک میگذارم.

بدیهی است که یادگیری این مهارت نیاز به کارگاه یا بالین دارد. در این مختصر هدف مرور مباحث نظری است و در آینده به توفیق حق فیلمهای اموزشی در این باره را آپ لود خواهم کرد.

از نظرات شما عزیزان استقبال خواهد شد.


مروری بر معاینه سیستم عصبی    :

     ابزارهای مورد نیاز

     ملاحضات عمومی

     وضعیت هوشیاری

     اعصاب جمجمه

         مشاهده

                                                                I.      عصب بویایی(ا لفکتوری)[1]

                                                             II.      عصب بینایی(اپتیک)[2]

                                                           III.      عصب محرکه چشم (اکلوموتور)[3]

                                                           IV.      عصب قرقره ای(تروکلئار)[4]

                                                              V.      عصب سه قلو(تریژمینال)[5]

                                                           VI.      عصب دورکننده (آبدوسنز)[6]

                                                         VII.      عصب صورتی (فاشیال)[7]

                                                      VIII.      عصب دهلیزی – حلزونی (آکوستیک )[8]

                                                           IX.      زبانی – حلقی (گلوسوفارنژیال)[9]

                                                             X.      واگ (واگوس)[10]

                                                           XI.      فرعی نخاعی (اکسسوری)[11]

                                                        XII.      زیر زبانی (هیپو گلوسال)[12]

    وضعیت حرکتی

o        مشاهده

o        تونسیته ماهیچه ای

o        قدرت ماهیچه ای

o         

    هماهنگی وشیوه قدم زدن

o        حرکات متناوب سریع

o        حرکات نقطه به نقطه

o        رومبرگ

o        قدم زدن

    واکنشها

o       واکنشهای عمقی تاندونی

o       کلونوس

o       واکنش کف پایی

    وضعیت حسی

o        عمومی

o        لرزش

o        لمس سطحی وتصور

o        حس وضعیت

o        تست های پوستی

·         درد

·         درجه حرارت

·         لمس سطحی

 

 

ابزارهای مورد نیاز:

ü       چکش رفلکس

ü       دیاپازون 128و 512(یا1024)HZ

ü       چارت اسنلن چشم یا کارت جیبی بینایی

ü       اتوسکوپ یا چراغ قوه جیبی

ü       سواب پنبه پوش دسته چوبی

ü       گیره کاغذ

ملاحضات عمومی :

ü       همواره به تقارن راست به چپ دقت کنید.

ü       علایم حیاتی مرکزی و نقایص محیطی را مد نظر بگیرید.

ü       افکارتان را بر هفت گروه اصلی معطوف نمائید.

q       وضعیت هوشیاری

q       اعصاب جمجمه

q       وضعیت حرکتی

q       هماهنگی وشیوه قدم زدن

q       واکنشها

q       وضعیت حسی

q       تست های ویژه

 

 

*******************************************************************

 

o        وضعیت هوشیاری :

تغییر در سطح هوشیاری از اولین علایم اختلال در عملکرد مغزی است و غالبا" به آگاهی فرد نسبت به خود و محیط اطراف اطلاق میشود. این پارامتر بر اساس برداشت ما از ظاهر و رفتار بیمار اندازه گیری میشود.

تعریف

سطح هوشیاری

کاملا" هوشیار

Full consciousness

سست و تحریک پذیر

Lethargic

گیج و به زحمت تحریک پذیر

Stuporous

پاسخ مناسبی به تحریک بدنی یا محیطی نشان نمیدهد.

Coma

 

 

 

معیار اغمای گلاسکو :

Galsco coma scale

 

پاسخ چشمی

 

پاسخ کلامی

 

پاسخ حرکتی

4

پلک زدن معمولی *

5

صحبت کردن معمولی

6

اطاعت کامل از دستورات

3

با صدا زدن چشمها را باز میکند

4

صحبت کردن بدون داشتن آگاهی نسبت به زمان و مکان

5

تحریک دردناک را لوکالیزه میکند.

2

با تحریک دردناک چشمها را باز میکند

3

جملات نامربوط

4

عضو را از تحریک دردناک دور میکند.

1

بدون واکنش

2

 با تحریک دردناک کلمات نا مفهوم (ناله گونه)

3

در مقابل تحریک دردناک عضو را خم میکند.

 

 

1

بدون واکنش

2

در مقابل تحریک دردناک عضورا باز میکند.

 

 

 

 

1

بدون واکنش

 

1)       اعصاب جمجمه ای :

q       پتوزیس (III )

q       افتادگی یا نا قرینگی صورت(VII )

q       صدای اسب (X )

q       بند بند ادا کردن کلمات

q       پوزیشن غیر طبیعی چشمها (V, VII, X, XII )

q       غیر طبیعی بودن یا نا برابری مردمک ها (II. III )

 

 

عصب بویایی : معمولا" تست نمی شود

عصب عصب محرکه چشم (اکلوموتور):

معاینه ته چشم

ارزیابی دقت بینایی

1- بیمار باید از حد اکثر دید تصحیح شده خود استفاده کند ، در صورتی که از عینک یا کنتاکت لنز استفاده میکند باید به آن مجهز شود.

2- استفاده از چارت اسنلن در فاصله 6متری یا کارت جیبی روزنباوم در 28 سانتی متری

3- در هربار چک کردن یک چشم ، چشم دیگر پوشانیده میشود.

4- در ارزیابی از حروف بزرگتر شروع کرده و تا جایی ادامه دهید که  بیمار نتواند بیشتر ادامه دهد.

5- کوچکترین سطحی که بیمار قادر به دیدن آن بوده ایت را ثبت نمایید.

                          چشم دیگر را نیز به همین شکل ادامه دهید.

 

ارزیابی میدان بینایی بصورت رو در رو :

- در فاصله دو فوتی (60سانتی متری) بیمار قرار گرفته واز بیمار بخواهید که به چشمان شما بنگرد.

- دستان خود را در فاصله حدود 30 سانتی متری هر گوش بیمار  قرار داده و یک انگشت خود را حرکت دهید.

- از بیمار بخواهید که روئیت انگشت شمارا در هر طرف اعلام نماید.

- تست را به منظور اطمینان از ارزیابی دقیق میادین بینایی در سمت گیجگاهی تکرار کنید.

- در صورت احتمال دادن نقص در میدان بینایی ، با پوشانیدن چشم دیگر ، میدان را در فواصل یک چهارم نیز چک نمائید.

 

 

تست پاسخ مردمکها به نور:

- در صورت ضرورت نور اتاق را کم نمایید.

- از بیمار بخواهید که به دور بنگرد.

- سپس یک نور مایل را به هر یک از مردمک ها بتابانید.

- پاسخ هریک از مردمکها را به صورت منفرد و سپس پاسخ تبعی مردمک سمت مقابل را مشاهده نمایید.

- سایز مردمک به میلیمترو عدم تقارن وبی نظمی را ثبت کنید.

- در صورت وجود یافته غیر طبیعی ، معاینه را با تست تطابق ادامه دهید.

تست تطابق :

- انگشت خود را در 10 سانتی متری بینی بیمار نگهدارید.

- از او بخواهید که نگاه خود را متناوبا˝ به دور وسپس به انگشت شما بیاندازد.

                 - پاسخ هر یک از مردمکهارا مشاهده نمایید.

 

عصب محرکه چشم

- بیمار را از نظر پتوزیس مشاهده نمایید.

- حرکات خارج چشمی را بررسی کنید.

- در فاصله یک یا دو متری مقابل بیمار قراربگیرید.

- از بیمار بخواهید که حرکت انگشت شمارا بدون حرکت دادن سر خود تعقیب کند.

- نگاه خیره به به شش جهت اصلی را با استفاده از طرح الگوی H یا صلیب چک نمایید.

- در جهت بالا و جهات جانبی از نظربررسی نیستاگموس درنگ نمایید.

- همگرایی محور دو چشم را با حرکت انگشت به سمت پل بینی بررسی نمایید.

                    - پاسخ به نور مردمک هارا تست کنید. 

 

عصب قرقره ای(تروکلئار) :

                       بررسی این عصب شامل حرکات خارجی چشم است که قبلا˝ ذکر شده است.

                  عصب سه قلو(تریژمینال) :

  قدرت عضلانی عضله ماضغه وگیجگاهی را چک کنید.

- از بیمار بخواهید که دهان را باز کرده و سپس دندانها را بر هم بفشارد.

- در حین انجام تست فوق عضله ماضغه و گیجگاهرا لمس کنید.

قسمت های سه گانه صورت را از نظر درد چک نمایید.

- آنچه قصد انجامش را دارید بیان کنید.

- جسم تیز مناسبی را برای چک کردن پیشانی و گونه و فک بیمار  در دو طرف در نظر      بگیرید.

 

   - گاهی از یک جسم کند استفاده کرده واز بیمار بخواهید تشخیص خود را بیان کند.

 

   - در صورتی که به یافته غیر طبیعی رسیدید،

سه قسمت اخیر را از نظر حس درجه حرارت با چنگالی که به وسیله آب سرد یا گرم شده است تست نمایید.

             - سه قسمت را از نظر حس لمس سطحی بااستفاده از یک دسته کتان تست نمایید.

رفلکس قرنیه را چک کنید :

- از بیمار بخواهید که به بالا ودور بنگرد.

- در همین حال قرنیه بیمار را بآرامی بوسیله یک سواب کتانی لمس نمایید.

- چشمک زدن طبیعی در هردو چشم مشاهده کنید.

- در چشم دیگر نیز معاینه را تکرار کنید.

- استفاده از کنتاکت لنز ممکنست این رفلکس را کاهش دهد. 

 

 

عصب دورکننده (آبدوسنز)

o        حرکات داخل چشمی (حرکات جانبی چشم)

 

 

  عصب صورتی (فاشیال)

هرگونه افتادگی وناقرینگی رامشاهده نمایید.

انجام موارد زیر را از بیمار بخواهید وهر گونه کندی ، ضعف و ناقرینگی را یادداشت نمایید.

- ابروها را بالا ببرید.

- دو چشم خود را با قوت ببندید.

- لبخند

- دندانها را نشان بدهید.

- با استفاده از گونه ولبها فوت کنید.

بازتاب قرنیه را چک کنید.(نگاه به قبل)

 

 

 

عصب دهلیزی – حلزونی (آکوستیک )

غربالگری شنوایی :

- در مقابل بیمار بطوریکه بازو و انگشتان در مقابل گوش بیمار قرار بگیرد.

- انگشتان خود را در یک سمت بطوریکه سر و صدای واضح نداشته باشد به هم بمالید.

- در صورت لزوم شدت مالش انگشتان را افزایش داده و هرگونه نا بربری شنوایی را ثبت کنید.

   -  اگر به مورد غیر طبیعی برخورد نمودید ، بوسیله تست وبر و رینه ادامه دهید.

تست وبر : تست شنوائی جانبی

- با استفاده از دیاپازون مرتعش 1024-512   هرتز

- ارتعاش را با ضربات وارده دست دیگرتان آغاز کنید.

- قاعده دیاپازون را محکم روی سر بیمار قرار دهید.

   - از بیمار بپرسید که محل صدور صدا از کدام جهت است ( بطور طبیعی در خط وسط شنیده میشود.)

 

تست رینه : مقایسه هدایت هوائی و استخوانی

- با استفاده از دیاپازون مرتعش 1024-512   هرتز

- ارتعاش را با ضربات وارده دست دیگرتان آغاز کنید.

- قاعده دیاپازون مرتعش را روی استخوان ماستوئید در پشت گوش قرار دهید.

- وقتی که بیمار دیگر قادر به شنیدن صوت نیست ، انتهای دیاپازون را در نزدیکی گوش بیمار قرار دهید.( هدایت هوایی بطور طبیعی بیشتر از هدایت استخوانی است)

   -  عملکرد تعادلی عصب شنوایی معمولا مورد ارزیابی قرار نمیگیرد.

 

 

زبانی – حلقی (گلوسوفارنژیال) : به معاینه عصب واگ توجه کنید.

 

واگ (واگوس) :

- به صدای بیمار گوش کنید آیا خشن یا از داخل بینی است؟

- از بیمار بخواهید تا بلع کند.

- از بیمار بخواهید تا بگوید »آه« :

به حرکات کام نرم وحلق توجه کنید.

بازتاب گگ را تست کنید :

- پشت حلق را در هردو طرف تحریک کنید.

- وجود گگ پس از تحریک طبیعی است.

 

 

فرعی نخاعی (اکسسوری) :

- از پشت به آتروفی یا عدم تقارن عضلات ذوزنقه ای بنگرید.

- از بیمار بخواهید که شانه ها را در در مقابل مقاومت بالا بیاندازد.

- از بیمار بخواهید تا سر خود را در به طرف مقاومت بچرخاند .عضله استرنو ماستوئید را در

 سمت مقابل نگاه و لمس نمائید.

 

زیر زبانی (هیپو گلوسال) :

- به تلفظ کلمات بیمار توجه کنید.

- زبان را در حالیکه در کف دهان قرار دارد بنگرید.

از بیمار بخواهید که :

- زبان را بسمت جلو بیاورد.

- زبان را از یکطرف به طرف دیگر حرکت دهد.

 

 

  وضعیت حرکتی    :

مشاهده :

- حرکات بی اختیار

 - تقارن عضلانی

 راست و چپ

دور ونزدیک به ریشه عضو

 

آتروفی

به دست ها بازوها وران ها توجه ویژه مبذول دارید.

قدم زدن

تونسیته عضلانی:

از بیمار بخواهید که آرام باشد

- انگشتان ، مچ و آرنج  بیمار را خم کرده و باز نمایید.

- مچ  و زانوی پا هارا خم کرده وباز نمایید.

- کاهش تونسیته (فلاسید) و افزایش آنرا(ریجید/اسپاستیک) رامشاهده نمایید.

 

 

♪☻ قدرت عضلانی :

- قدرت عضلانی را در حالیکه بیمار در خلاف جهت نیروی مقاومی که شما وارد میکنید حرکت می کند تست کنید.

- همیشه دوطرف را با هم مقایسه نمایید.

- قدرت عضلانی بر اساس هرمی که از 0 تا 5 شماره گذاری شده است ارزیابی میشود.

توصیف

درجه

بدو ن حرکت عضلانی

0/5

حرکت عضله بدون حرکت مفصل روئیت میشود.

1/5

حرکت مفصل بدون قدرت غلبه بر جاذبه زمین

2/5

حرکت مفصل بر خلاف جاذبه زمین بدون تحمل مقاومت اضافی

3/5

حرکت مفصل در مقابل مقاومت اعمال شده ولی کمتر از حد طبیعی

4/5

قدرت عضلانی طبیعی

5/5

 

موارد زیر را تست کنید :

1.       خم کردن آرنج ( C5 , C6 , Biceps )

2.       باز کردن آرنج (C6, C7, C8, Triceps)

3.       باز کردن آرنج (C6 C7 C8, Radal nerve)

4.       فشرده کردن محکم دو انگشت شما تا حد امکان(Grip, C7, C8 ,T1)

5.       دور کردن انگشتان (C8,T1, Ulnar nerve)

6.       مقاومت در مقابل انگشت شست(C8,T1, Median nerve)

7.       خم کردن مفصل ران(L2,L3,L4 Iliopsoas)

8.       دورکردن ران(L2,L3,L4,Adductors)

9.       نزدیک کردن ران   ) Gluteus medius & minimus  (L4,L5,S1,

10.    باز کردن ران(S1,Gluteus maximus)

11.    باز کردن زانو(L2,L3,L4, Quadriceps)

12.    خم کردن زانو(L4,L5,S1,S2, Hamstring)

13.    خم کردن قوزک پا به سمت پشت (دورسی فلکسشن)(L4,L5)

14.    خم کردن کف پا(S1)

 

 

- از بیمار بخواهید به مدت 30-20 ثانیه در حالیکه دو بازو در حالت راست رو به جلو ،انگشتان باز و چشمان بسته بیاستد.

- از او بخواهید در حالیکه شمابه بازوهایش ضربه ارامی رو به پایین وارد میکنید، بازو ها را در موقعیت قبلی حفظ کند.

- در اختلال نرون فوقانی بیمار قادر به باز نگهداشتن ونگهداری دست رو به بالا (و شناور نگهداری دستها)نخواهد بود.

 

 

    هماهنگی و شیوه قدم زدن :

حرکات سریع متغیر:

                               1.            از بیمار بخواهید که با یک دست روی ران خود ضربه زده وپس از بالا اوردن دست وچرخش به پشت ران خود ضربه بزند.(با حداکثر سرعت ممکن)

                               2.            از بیمار بخواهید که با نوک انگشت اشاره  بهانتهای شست خود ضربه بزند. (با حداکثر سرعت ممکن)

                               3.            از بیمار بخواهید که بواسطه یک توپ روی ران خود ضرببه بزند. .(با حداکثر سرعت ممکن)

حرکات نقطه به نقطه:

                               1.            ازبیمار بخواهید که ،انگشت اشاره شما و بینی  خود را با حداکثرسرعت ممکن متناوبا لمس نماید.

                               2.            انگشت اشاره خود را در حالیکه بیمار بتواند با بازوو انگشتان باز آنرالمس کند نگهدارید.از بیمار بخواهید که با چشمان بسته بازویش را حرکت داده و بسوی انگشت شما باز گردد.

                               3.            از بیمار بخواهید در حالیکه با کف یک دست مچ دست دیگر خود را گرفته است بسوی ساق پای خود پایین رفته و به انگشت شست پا برساند.

                               4.            این حرکت را با چشمان بسته تکرار کند.

رومبرگ:

                               1.            آماده گرفتن بیمار در صورت عدم تعادل باشید

                               2.            از بیمار بخواهید در حالیکه پاهایش جفت است به مدت 10-5 ثانیه در حالت ایستاده بدون حمایت بماند.

                               3.            در صورتی که بیمار تعادل خود را از دست بدهد تست مثبت تلقی میشود.(نشانگر یک مشکل تعادلی یا تحریکی؟)

 

 

 

قدم زدن :

Ø       از بیمار بخواهید:

 

                                                             1.            در طول اتاق قدم بزند،بچرخد و باز گردد.

                                                             2.            با گذاشتن کفپا (پاشنه تا انگشت) در مسیر مستقیم راه برود.

                                                             3.            روی انگشتان در مسیر مستقیم راه برود.

                                                             4.            روی کف پا در مسیر مستقیم راه برود.

                                                             5.            روی یک پا لی لی کند.

                                                             6.            یک خمش سطحی در زانو ایجاد کند.

                                                             7.            از حالت نشسته برخیزد.

 

 

  واکنشها :

بازتاب عمقی تاندون :

                                           1.            بیمار باید در حالت ارام و وضعیت صحیح قرار بگیرد.

                                           2.            بازتاب ها تابع قدرت محرک است. از نیرویی بیشتر از اننچه که برای پاسخ تعریف شده مورد نیاز است استفاده نکنید.

                                           3.            بازتابها میتواند بیمار را وادار به انقباض ایزومتریک عضلات دیگر نماید.(دندانهای روی هم فشرده)

 

هرم درجه بندی بازتاب تاندونی

توصیف

درجه

فقدان

0

هیپو اکتیو

+1

طبیعی

+2

هیپر اکتیو بدون لرزش

+3

هیپر اکتیو با لرزش

+4

 

                                           4.            دوسر) (C5,C6

                                           5.            سه سر(C6,C7)

                                           6.            Bracioradialis(C5,C6)

                                           7.            Abdominal(T8,T9,T10,T11,T12)

                                           8.            زانو(L2,L3,L4)

                                           9.            مچ پا(S1,S2)

 

لرزش

                                        10.            اگر بازتاب ها هیپر اکتیو به نظر میرسند، تست لرزش پا را انجام دهید.

                                        11.            با خم نگهداشتن نسبی از  زانو حمایت کنید.

                                        12.            در حالیکه بیمار آرام است بسرعت پا را به عقب خم کند. دورسی فلکسشن)

                                        13.            نمسان ریتمیک را مشاهده کنید.

پاسخ کف پا(بابنسکی):

                                        14.            سطح کفپایی را بوسیله انتهای چکش رفلکس یایک کلید تحریک کنید.

                                        15.            به حرکت انگشتان پا توجه کنید.( در حالت طبیعی این حرکت خم شدن است)

                                        16.            باز شدن انگشت شست و حالت بادبزنی گرفتن انگشتان دیگر غیر طبیعی است.  به این حالت به تست مثبت بابنسکی اطلاق میشود.

 

 

 

  وضعیت حسی :

عمومی:

                                           1.            هر تست را قبل از انجام توضیح دهید.

                                           2.            مگر در مواردی که تست واقعی باید در حالی انجام شود که چشمان اوبسته باشد.

                                           3.            نواحی متقارن رادر هردو سو چک کنید.

                                           4.            نواحی دیستال و پروکزیمال را در انتهاها مقایسه کنید.

                                           5.            در صورتی که با نواحی با نقص حسی مواجه شدید، جزئیات را روی کاغذ نقاشی کنید.

ارتعاش:

                   -   یک دیاپازون فرکانس پایین (HZ 128)انتخاب کنید.

- بخاطر کسب اطمینان از پاسخ بیمار به محرک صحیح ابتدا دیاپازون غیر مرتعش رابکار ببرید.

- دسته دیاپازون را در محل مفصل اینترا فاللانژیال بین انگشت نشانه و انگشت شست پا قرار دهید.

- از بیمار در مورد وجود احساس ارتعاش سوال نمائید.

- در صورت عدم احساس ارتعاش به سمت مفاصل نزدیک به ریشه اندام پیش بروید :

o        مفصل مچ

o        مفصل آرنج

o        قوزک داخلی

o        پتلا

o        خار قدامی فوقانی لگن

o        زوائد خاری

o        ترقوه ها

 

لمس سطحی اشیاء :

- دو طرف را بصورت همزمان بارامی لمس کنید.

- نواحی مختلفی را در اندامهای فوقانی و تحتانی تست نمائید.

- از بیمار در مورد اختلاف احساسات در دو طرف و یا احساسات نامتجانس بپرسید.

 

 

حس وضعیت :

- انگشت شست پای بیمار را گرفته وبه منظور عدم تماس از دیگر انگشتان دور نمایید.

- پس از نشان دادن جهت بالا و پایین به بیمار بیمار چشمان خود را بسته واز او در مورد جهت حرکت انگشت شست سوال کنید.

- در صورت اختلال در تست وضعیت به سمت مفصل مچ پا پیش رفته وتست را تکرار نمایید.

- در صورت نیاز  مفاصل متاکارپا فالانژیال ، مچ و آرنج را امتحان کنید.

تست های پوستی :

در صورتی که حس ارتعاش و وضعیت و لمس سطحی باچشمان بسته در انگشتان دست و پا طبیعی است ، میتوان فرض کرد که این مشکلی نیست.

درد :

1.        

از یک جسم مناسب برای حس تیزی و کندی استفاده نمایید.

نواحی زیر را تست کنید :

- شانه ها (C4)

- قسمت داخلی و خارجی ساعد( C6,T1 )

- شست انگشتان کوچک( C6,C8 )

- جلوی هر دو ران( L2 )

- سطوح داخلی و خارجی هر دو ساق پا(L4,L5)

- انگشت کوچک پا  (S1)

§          

درجه حرارت :

معمولا در صورت طبیعی بودن حس درد  حذف میشود.

     با استفاده از یک جسم مناسب که بوسیله آب گرم یا سرد  شده باشد حس حرارت را در بیمار تست کنید.

   مناطق زیر را مورد آزمایش قرار دهید :

شانه ها(C4)

قسمت داخلی و خارجی ساعد C6,T1 ))

شست انگشتان کوچک( C6,C8 )

جلوی هر دو ران( L2 )

سطوح داخلی و خارجی هر دو ساق پا(L4,L5)

انگشت کوچک پا  (S1)

o         

§          

لمس سطحی   :

 

بوسیله یک گلوله کتانی یا انگشتانتان پوست بیمار را در نواحی زیر لمس کنید و از بیمار در مورد حس لمس در محل لمس شده  سوال کنید :

- شانه ها(C4)

- قسمت داخلی و خارجی ساعد C6,T1 ))

- شست انگشتان کوچک( C6,C8 )

- جلوی هر دو ران( L2 )

- سطوح داخلی و خارجی هر دو ساق پا(L4,L5)

- انگشت کوچک پا  (S1)

o         

§          

 

 

  تمیز دهی :

v                                          با توجه به وابستگی این تست به حس لمس و وضعیت در صورت غیر طبیعی بودن این حس ها ، قابل انجام نخواهد .بود.

حس درک نوشته :

- بوسیله سر کند یک قلم یا خودکار یک شماره بزرگ بر کف دست بیمار        بنویسید.

- از بیمار بخواهید تا شماره را تشخیص دهد.

 

درک سه بعدی :

- بعنوان روش دیگری از درک نوشته قابل انجامست.

- یک جسم آشنا در کف دست بیمار قرار داده واز او بخواهید آنرا معرفی کند.

تمایز دو نقطه :

o        از این تست در زمانی استفاده میشود که اطلاعات بیشتری نظیر ، پیگیری پیشرفت آسیب کورتیکال مورد نیاز باشد.

o        بااستفاده از یک گیره کاغذ باز شده سطح نتهای انگشت بیماررا همزوان در دو نقطه تحریک نمایید.

o        از بیمار بپرسید که یک یا دو نقطه را حس میکند؟

o        کمترین فاصله بین دونقطه که توسط بیمار قابل تمایز است را بیابید.

 

o         

o         

  توجهات :

1)       برای اطلاع بیشتر به کتاب راهنمای معاینه فیزیکی وگرفتن شرح حال چاپ نهم 2003 نوشته : باربارا  بیتز نشر لیپینکوت رجوع کنید؟

2)       دقت بینایی بصورت دو رقم (20/20) گزارش میشود ، بطوریکه رقم اول فاصله بیمار از چارت و رقم دوم فاصله ای است که چشم طبیعی میتواند حروف را بخواند.

مثلا 40/20 به معنای آنست که در فاصله 20 فوتی بیمار میتواند حروفی را بخواند که فرد طبیعی در دو برابر این فاصله قادر به خواندن آنها است.

3)ممکنست بجای جنبانیدن انگشتان از بلند کردن آنها استفاده کرده واز بیمار بخواهید تعداد انگشتان را در هر سمت یا مجموعا بازگو کند.برای آزمایش بیشترمیتوان از جنباندن انگشتان بطور همزمان در دو طرف استفاده کرد و در این حالت بیمار باید قادر به روئیت آنها باشد.

4)از تست دو مثبت میتوان صرف نظر کرد مگر اینکه احتمال اختلال وجود داشته باشد.

5) PERRLA مخفف رایجی است که برای  بازتاب مردوک های گرد وقرینه نسبت به نور و تطابق پیشنهاد شده است. استفاده از این کلمه آنقدر معمول است که بطور غلط هم بکار میرود.اگر شما اختصاصا واکنش تطابقی مردمک را ارزیابی نمکنید ز کلمه  PERREL استفاده نمائید.مردمکهایی که دارای پاسخ کاهش یافته به نور وپاسخ طبیعی تطابقی میباشند مردمکهای آرژیل-روبرتسن نامیده میشود ونشانه نورو سیفیلیس میباشد.

6) نیستاگموس نوسان ریتمیک چشمها است. نیستاگموس در سطح افق بصورت راست رو یا چپ رو بر اساس جهتی که سرعت اجزاء حرکت بیشتر است بیان میشود.

7)تست حس درد - برای هر بیمار از وسیله جدید استفاده نمایید.برای ساختن یک جسم تیز از شکستن یک سواب پنبه ای استفاده نمایید.از سر کتانی آن میتوان بعنوان جسم کند استفاده نمود. از یک سنجاق برای دو بیمار استفاده نکنید.از ابزارهای چند بار مصرف نظیر انچه که در انتهای برخی چکشهای رفلکس وجود دارد استفاده نکنید.از ابزارهای خیلی تیز نظیر سوزن های تزر یقات زیر جلدی استفاده نکنید.

8) در ضایعه یکطرفه سیستم عصبی مرکزی (سکته) عملکرد قسمت فوقانی صورت حفظ میشود ، در حالیکه در ضایعه اعصاب محیطی (فلج بل) کل صورت در گیر میشود.

9) معاینه سیستم شنوائی بر اساس آنچه بیتز در صفحه 181 بیان کرده است پیچیده تر از میزان ضرورت است ، پیشنهاد میشود از این روش استفاده نمایید.

10) انحراف زبان و فک به سمتی است که ضایعه وجود دارد.

11) اگرچه این تست معمولا انجام میشود ولی برای مفهوم یاد شده تست اختصاصی خوبی نیست.قدرت چنگ زدن ممکنست در تست دور کردن انگشتان و مخالفت شست ، کم شده باشد.؟

12) بررسی عضلات خلاف جاذبه زمین با روش دستی مشکل است. روشهای جایگزین شامل : قدم زدن روی انگشتان پا (پلانتار فلکسشن)،بلند شدن از روی صندلی بدون استفاده از دست ها (باز کننده های ران و زانو) ، برخاستنیک قدم روی قدم دیگر هر بار با یک پا

13)حس لمس سطحی  تنها یک بررسی اجمالی  بمنظور ناتوانی حس یا ناقرینگی قدرت حسی است ویک تست پوستی رسمی محسوب نمیشود.

 

 



[1] Olfactory

[2] Optic

[3] Oculomotor

[4] Trochlear

[5]Trigeminal

[6] Abducens

[7]  Facial

[8]  Acoustic

[9]  Glossopharyngeal

[10]  Vagus

[11]  Accessory

[12]  Hypoglossal